نقد، بررسی و نظرات کتاب زندگی در غبار - لیلا اسکندریان

اسکندری در خلق فضای «غبارآلود» (هم از نظر فیزیکی و هم از نظر استعاری)، تمایل زیادی به توصیف محیط، بوها، رنگ ها و حالات روحی دارد. نقطه ضعف: این حجم از توصیفات می تواند باعث شود که «سرعت روایت» به شدت افت کند. خواننده ای که به دنبال پیشرفت واقعه است، ممکن است در میان انبوهی از توصیفاتِ درونی و محیطی، احساس خستگی یا بی حوصلگی کند. شخصیت های اسکندری معمولاً افرادی هستند که در برابر ساختارهای اجتماعی، فقر یا سنت های خفقان آور، ناتوان به نظر می رسند. نقطه ضعف: این رویکرد می تواند منجر به ایجاد شخصیت هایی شود که «منفعل» هستند. وقتی شخصیت ها فاقد اراده یا قدرت تغییر در برابر سرنوشت باشند، خواننده ممکن است پیوند عاطفی با آن ها برقرار نکند یا احساس کند که رنج آن ها نتیجه ی بی هدفی است، نه نتیجه ی انتخاب های قهرمان داستاننویسنده آگاهانه از ایجاد حس ناامیدی، ابهام و تاری استفاده می کند. برای خواننده ای که به دنبال کشف معنا یا رسیدن به نوعی از تسکین در پایان داستان است، این فضای مداومِ سنگین و بدون رهایی، می تواند آزاردهنده و حتی کسل کننده باشد.

گاها داستانها افراط و تفریط را پیش می‌گیرند و خواننده را از خواندن و هزینه‌ای که کرده دلسرد میکند و این کتاب از همین دسته‌ها بود متاسفانه

ازین کتاب قدیمی جذابای که من شخصا دوست دارم

خیلی زیاد پسندیدم