کتاب موجو اثر مارشال گلداسمیت؛ از نویسنده پرفروش نیویورک تایمز

کتاب موجو اثر مارشال گلداسمیت که با همکاری مارک رایتر نوشته شده است، به مفهوم موجو و نقش آن در رضایت و معنای زندگی و کار می‌پردازد. این کتاب توضیح می‌دهد که چگونه زمانی که با وجود موفقیت و پیشرفت، مانند گذشته احساس خوبی نداریم، با شناخت عوامل مؤثر بر رضایت و معنا می‌توان برای افزایش موجو تلاش کرد، آن را حفظ کرد و در مسیر توسعه فردی و موفقیت شغلی، دوباره به دست آورد.

درباره‌ی کتاب موجو

کتاب موجو (Mojo: How to Get It, How to Keep It, How to Get It Back If You Lose It) نوشته‌ی مارشال گلداسمیت (Marshall Goldsmith) و مارک رایتر (Mark Reiter) به یکی از پرسش‌های مهم زندگی حرفه‌ای و شخصی پاسخ می‌دهد: چرا گاهی با وجود اینکه به خواسته‌هایمان رسیده‌ایم، همچنان احساس رضایت نمی‌کنیم؟ نویسندگان در این اثر موجو را حالتی می‌دانند که در آن از کاری که انجام می‌دهیم، از خودمان و از تاثیری که بر اطرافیان می‌گذاریم، احساس خوبی داریم.

مارشال گلد اسمیت در کتاب موجو چه می‌گوید؟

مارشال گلداسمیت در کتاب موجو توضیح می‌دهد که داشتن دستاوردهای بیرونی لزوما به معنی داشتن یک زندگی رضایت بخش نیست. ممکن است در شغل خود موفق باشیم، درآمد خوبی داشته باشیم و به جایگاه مهمی برسیم اما همچنان در درون خود احساس خستگی یا پوچی کنیم. از نگاه نویسنده، موجو همان کیفیتی است که باعث می‌شود در کنار موفقیت، از کاری که انجام می‌دهیم نیز احساس رضایت و معنا داشته باشیم. بنابراین افزایش موجو فقط به معنای موفق شدن نیست، بلکه به معنای ساختن تجربه‌ای رضایت‌بخش از زندگی است.

مارشال گلداسمیت از نویسندگان شناخته در حوزه‌ی مدیریت، رهبری و تغییر رفتار است و آثارش در میان کتاب‌های مطرح حوزه‌ی کسب و کار و توسعه فردی قرار گرفته‌اند اگر با کتاب‌های این نویسنده پرفروش نیویورک تایمز آشنا باشید، می‌دانید که او معمولا به جای ارائه‌ی توصیه‌های کلی بر تغییرات عملی و قابل اجرا تمرکز می‌کند؛ رویکردی که در کتاب موجو هم به خوبی دیده می‌شود.

چهار عنصر اصلی کتاب موجو

کتاب موجو برای توضیح این مفهوم، چهار عنصر اصلی را معرفی می‌کند: هویت، دستاورد، شهرت و پذیرش. هویت به تصویری مربوط می‌شود که از خودمان داریم، دستاورد به نتایجی که ما به دست آوردیم، شهرت به تصویری که دیگران از ما دارند و پذیرش به توانایی ما برای کنار آمدن با واقعیت‌ها و شرایطی که همیشه مطابق خواسته‌ی ما پیش نمی‌روند. توجه به این چهار عنصر کمک می‌کند بفهمیم چه چیزهایی موجوی ما را تقویت یا ضعیف می‌کند.

چرا کتاب موجو یک کتاب کاربردی است؟

کتاب موجو قرار نیست صرفا به شما یاد بدهد چگونه موفق‌تر شوید. مارشال گلداسمیت در این اثر رابطه‌ی میان موفقیت، شادمانی و معنا را بررسی می‌کند و نشان می‌دهند که داشتن دستاوردهای بیشتر، همیشه به رضایت بیشتر منتهی نمی‌شود. به همین دلیل موضوع اصلی کتاب فقط پیشرفت شغلی نیست، بلکه این است که چگونه می‌توانیم در مسیر زندگی و کاری، احساس بهتری نسبت به آنچه انجام می‌دهیم داشته باشیم.

یکی از ویژگی‌های کاربردی کتاب، جعبه ابزار موجو است؛ مجموعه‌ای از ایده‌ها و ابزارهایی که به ما کمک می‌کنند وضعیت خود را بهتر ارزیابی کنیم و برای افزایش موجو قدم‌های مشخصی برداریم. اگر احساس می‌کنید انگیزه و رضایت سابق را ندارید، این ابزارها می‌توانند به شما کمک کنند عوامل موثر بر این تغییر را بهتر بشناسید و برای حفط موجو در زندگی راهکارهایی عملی پیدا کنید.

اگر از کتاب‌های مارشال گلداسمیت استقبال کرده‌اید یا به دنبال کتابی کاربردی درباره‌ی انگیزه، رضایت از کار و زندگی و افزایش موجو هستید، خرید کتاب موجو: اکسیر رسیدن به شادمانی و معنا در زندگی شخصی و حرفه‌ای انتخابی مناسب برای شماست. خواندن این کتاب با ترجمه‌ی بهنام براتی از انتشارات اندیشه احسان به شما کمک می‌کند درباره‌ی موفقیت، شادمانی و معنای زندگی دیدگاه جدیدی به دست آورید.

کتاب موجو برای شما مناسب است اگر

• به توسعه فردی و راهکارهای عملی برای داشتن زندگی شادتر و رضایت‌مندتر علاقه‌مندید.
• در زندگی حرفه‌ای به موفقیت رسیده‌اید ولی احساس می‌کنید انگیزه و رضایت سابق را ندارید.
• مدیر، فردی شاغل و یا علاقه‌مند به کتاب‌های مارشال گلداسمیت و کتاب‌های توسعه فردی هستید.
• می‌خواهید رابطه‌ی میان موفقیت شغلی، شادمانی و معنای زندگی را بهتر درک کنید.

در بخشی از کتاب موجو: اکسیر رسیدن به شادمانی و معنا در زندگی شخصی و حرفه‌ای می‌خوانیم

در سال 2008 در راه بازگشت از سفر، با دوستی قدیمی به نام جوآنی، ناهار می‌خوردم. او درباره‌ی تفاوت‌هایی که زندگی پدرش باب، و پسرش جَرِد با هم داشتند صحبت می‌کرد.

گفت: "پدرم واقعاً خیلی دوست نداشت کار کند. همیشه کمترین میزان ساعت کاری را داشت، هر زمان که ممکن بود می‌گفت مریض است و نمی‌تواند سر کار برود و فقط آن‌قدر کار می‌کرد که شغلش را نگه دارد. او شغلی مرتبط با ساخت و تولید داشت و مانند تمام کارکنان ساعتی، تحت حمایت اتحادیه بود. هیچ وقت در زندگی به دنبال" آموزش‌های بزرگسالان" نرفت. نیازی نداشت. زمانی که استخدام شد، فرضش بر این بود که تا بازنشستگی آن شغل را خواهد داشت. و حق با او بود.

حالا که فکر می‌کنم، اگرچه که اهمیت زیادی به کارش نمی‌داد، پدر زندگی نسبتاً راحتی داشت. ما در خانه‌ای کوچک ولی خوب در محله‌ی امنی در حومه‌ی شهر زندگی می‌کردیم. حیاط بزرگی داشتیم، و مادرم باغچه‌ی سبزیجات خودش را داشت. او نیازی نداشت خارج از خانه کار کند. پدرم درست بعد از دبیرستان مشغول کار شده بود و می‌توانست در اوایل دهه پنجاه سالگی‌اش بازنشسته شود. او حقوق بازنشستگی و بیمه‌ی درمانی فوق‌العاده‌ای داشت که بعد از این که دست از کار کشید، او و مادرم سی سال از آن استفاده کردند. هر دوی آن‌ها به سرتاسر کشور سفر کردند، هر زمستان به فلوریدا می‌رفتند و هرگز دغدغه‌ی پول نداشتند."

وقتی جوآنی درباره‌ی زندگی پسرش جرد صحبت کرد، صدایش تغییر کرد.