اولش فکر کردم، دوتا ادم ناشی بدون اینکه همو بشناسن عاشق هم شدن، اما وسطاش خصوصا اخر کتاب قلبم و احساساتم برای راوی جریحه دار شد، یاد خودمو همه ادمای تنها افتادم، چقد عجیب که هیچکس اسم راوی رو نمیدونه و نویسنده عمدا نگفته انگار راوی نماینده تمام ادمهای روی زمینه
کتاب نسبتا خوبی بود، اوایل با علاقه دنبال کردم اما کم کم از توضیحات زیادو اضافهای که میدادند خسته شدم وکسل کننده شده بود.
به نظرم برای افراد با حوصله زیاد خوب است.
کتاب شب های روشن یکی از اون کتاب هایی که اکثرا اسمش و یا اسم نویسندش رو شنیدیم. کتاب شب های روشن روایط داستان نسبتا عاشقانه و غمگینه و خوندنش خالی از لطف نیست