نقد، بررسی و نظرات کتاب داستانهای غریب، مردمان عادی - محمدعلی علومی
3.7
11 رای
آذرخش
۱۴۰۴/۱۲/۰۱
00
بهتر بود معنای لغات در متن شماره گذاری و نوشته میشد تا جداگانه در آخرِ کتاب، (پانوشت). بعضی رخدادها در داستان تخیلی بودن مثل پایانِ داستانِ اسطوره ی علی جان اما دلنشین بودن. همین که به زبان محلیِ کرمانی نوشته شده بود بسیار با ارزش بود. گذشته از اینها؛ فرهنگ و عقایدشون که البته در بیشتر مناطق ایران به همین شکل و ناخوشاینده؛ طرز برخورد آقایون با زنهاست. خورشیدو یا همون آخورشید (آقا خورشید) بنایی بود عیاش که زندگی پست و ناچیزی فراهم کرده بود برای خونواده، اما با همون اوضاع نکبت بارش همسر بینوا و زحمتکشش رو ضعیفه یا نفهم خطاب میکرد، در صورتیکه اگر خودش عقل و شعور میداشت با پولی که بدست آورده بود باید به زندگیش سروسامان میداد اما در نهایتِ بی فکری در راه عیاشیش خرجش کرد. صد البته این قبیل مردان از سواد و شعور و فرهنگ بالایی برخوردار نیستن و مردانگی رو در زور بازو میبینن. امیدوارم این فرهنگ و عقاید منسوخ شده باشه. بهرحال آشنایی با بخشی از فرهنگ و زبان و عقاید از ویژگیهای این کتاب با ارزشه. سپاس.
نقدی بر این کتاب زیبا: کتابی از دل مردم بومی ایران از رنج مشترک همهی مردم محروم معاصر، آنقدر ملموس و نزدیک ک تا مغز استخوان را میسوزاند، حرفهای نویسنده چنان واقعی و باور پذیر است ک لاجَرَم به دل مخاطب مینشیند، داستانهای غریب، مردمان عادی اسمی شایسته برای این مجموعه، لهجهی بمی ک آنقدر اصیل است ک هر فارسی زبانی کاملا آن را متوجه میشود البته گاهی اصطلاحات بومی خاص هم استفاده میشود ک بر جذابیت متن میافزاید، نویسندهی توانا آقای علومی حتی حالات روحی یک سگ و همدردی آن با مصاحبانش را هم چنان تصویر کرده ک حس دوستی با حیوانات را در مخاطب برمی انگیزد، سگی ک با وجود آزار انسانها باز وفادارانه کنار مصاحبانش میماند و همراهی همیشگی و بی توقع است، حض وافر بردم از این مجموعه هر چند ساده اما زیبا درد مردمان بم را به تصویر کشیده بود، ممنونم از کتابراه و نویسندهی محترم.
