نظر آذرخش برای کتاب داستان‌های غریب، مردمان عادی

بهتر بود معنای لغات در متن شماره گذاری و نوشته میشد تا جداگانه در آخرِ کتاب، (پانوشت). بعضی رخدادها در داستان تخیلی بودن مثل پایانِ داستانِ اسطوره ی علی جان اما دلنشین بودن. همین که به زبان محلیِ کرمانی نوشته شده بود بسیار با ارزش بود. گذشته از اینها؛ فرهنگ و عقایدشون که البته در بیشتر مناطق ایران به همین شکل و ناخوشاینده؛ طرز برخورد آقایون با زنهاست. خورشیدو یا همون آخورشید (آقا خورشید) بنایی بود عیاش که زندگی پست و ناچیزی فراهم کرده بود برای خونواده، اما با همون اوضاع نکبت بارش همسر بینوا و زحمتکشش رو ضعیفه یا نفهم خطاب میکرد، در صورتیکه اگر خودش عقل و شعور میداشت با پولی که بدست آورده بود باید به زندگیش سروسامان میداد اما در نهایتِ بی فکری در راه عیاشیش خرجش کرد. صد البته این قبیل مردان از سواد و شعور و فرهنگ بالایی برخوردار نیستن و مردانگی رو در زور بازو میبینن. امیدوارم این فرهنگ و عقاید منسوخ شده باشه. بهرحال آشنایی با بخشی از فرهنگ و زبان و عقاید از ویژگیهای این کتاب با ارزشه. سپاس.