نقد، بررسی و نظرات کتاب آروسیاک بازمانده خوی - رزمری هارطونیان

حزن انگیز بود. ۲۴ سال از نگارش این کتاب گذشته اما ظلم و ستم و جنایت نه تنها پایان نیافته که به قوت خودش باقیه. به هر بهانه ای انسانها به راحتی نوشیدن یک لیوان آب کشته میشن، به چه دلیل؟ به هزار دلیل بیخود، مثلا فلان رهبر و فلان حاکمِ فاسد بی کفایت جانی و عقده ای تحمل انتقاد نداره، یا فلان رهبر میخواد که حتما و فقط از دین اون پیروی بشه، در جایی دیگه حرص و آز و خیلی بهانه های دیگه منجر به جنایات بیشمار میشه. اینکه خانم آروسیاک وحشیگریها رو حیوان صفتانه ذکر میکردن اما باید گفت در هیچ جای دنیا شما هیچ حیوانی رو نمیبینید بی دلیل کشتار راه بندازه. پس درست نیست این رفتارها رو حیوانی بدونیم. حتی پلنگ و شیر هم با اون درنده خوییشون هیچ حیوونی رو نمیکشن تا وقتی گرسنه نباشن یا تا زمانیکه احساس خطر نکنند و قلمروشون رو در خطر نبینن که اون هم قانون بقاست. اختلاف بین مذاهب و ادیان همچنان پابرجاست و هنوز هم اونطوری که باید آزادی دینی و مذهبی وجود نداره. همچنان آرزومندیم این ظلم و جنایات به پایان برسه اما با این حجم از عقده ای که در وجود بعضی رهبران بی خرد وجود داره فعلا در حد آرزو خواهد ماند. سپاس.

بسیار تحت تاثیر قرار گرفتم، خیلی ناراحت شده ام، ما انسانها آمده ایم که آفریننده باشیم نه عزراییل، این نسل کشی‌ها تا کی؟ چرا باید ادامه داشته باشد؟ چرا تحمل عقاید مخالف و ادیان مخالف هم را نداریم؟ چرا دولت وقت ایران در برابر توحش عثمانی ساکت ماند؟ چرا دولت عثمانی با ارامنه دشمن خونی است؟ کره‌ی زمین با اینهمه گستردگی مگر جا برای زندگی کم است؟ مگر معادن و ثروت به اندازه‌ی همه‌ی بشریت وجود ندارد؟ آخر چطور می‌توان اینهمه بی رحم بود و قساوت قلب داشت؟ این حکومت چند روزه‌ی دنیا همانطور که به اسکندر مقدونی، هیتلر، موسولینی، استالین ووو وفا نکرد و نماند به شما هم وفا نمیکند، بس کنید دست از ستمکاری بکشید. لعنت به خداوندان زر، زور و تزویر

بسیار تحت تاثیر قرار گرفتم و ناراحت شدم بخاطر این همه توحش و نسل کشی. کاش واقعا ادمها بس کنند و دست از ستمکاری و ظلم بردارن. ممنون از کتابراه