کتاب نردبانی از گل

خوابیدن یکی از دلنشین‌ترین تجربیات روزمره است اما آیا چیزی جذاب‌تر از دیدن آرزوهای‌مان در خواب وجود دارد؟ منا لشگری در کتاب نردبانی از گل درباره‌ی همین مسأله با کودکان صحبت می‌کند. خواب یکی از جاهایی است که آرزوهای محال ما می‌تواند تبدیل به واقعیت ‌شود. شایان کوچولو در این داستان کوتاه و خواندنی می‌خواهد روی ماه بنشیند و شبی از شب‌ها او به این آرزوی زیبای خود می‌رسد.

معرفی کتاب نردبانی از گل

شایان کوچولوی قصه‌ی ما تنها یک آرزو دارد و آن هم سوار شدن بر روی ماه و دیدن دنیا از آن بالاست. او یک شب به این آرزویش می‌رسد و خواب می‌بیند که ماه او را دعوت می‌کند تا از پنجره‌ی اتاقش به سمت او برود و آن بالا روی هلال ماه بنشیند. حالا شایان کوچولو بیدار می‌شود و دلش می‌خواهد این خواب را برای بقیه هم تعریف کند. کتاب نردبانی از گل داستانی سرگرم‌کننده است درباره‌ی رویاها و خواب‌های شیرینی که کودکان می‌بینند و درباره‌ی آن‌ها با والدین‌شان صحبت می‌کنند.

در حدود سه یا چهار سالگی است که تخیل کودک شکوفا می شود و خواب‌های متفاوتی می‌بیند. کتاب نردبانی از گل اثر منا لشگری نیز برای همین رده‌ی سنی منتشر شده است. شاید بپرسید چرا خواب‌های کودکان تا این میزان با اهمیت هستند؟ به این دلیل که رویاهای شبانه منبع تخیل کودکانه هستند، همان‌طور که شایان کوچولوی قصه‌ی ما رویای خود را در خواب دید.

یکی دیگر از کمک‌های این کتاب می‌تواند در مواقعی باشد که کودک عزیز شما کابوس می‌بیند. در این مواقع معمولا برای کودکان سخت است تا خواب بدی که دیده‌اند را برای والدین‌شان تعریف کنند اما هنگامی که کودک به این مسأله عادت کرده باشد که رویاهای خوب شبانه‌اش را برای والدینش تعریف کند، دیگر آن‌قدر سخت نخواهد بود که کابوس‌هایش را نیز با والدینش به اشتراک بگذارد.

این کتاب مناسب کودکان در رده‌ی سنی الف است و توسط انتشارات آپریس به چاپ رسیده است.

کتاب نردبانی از گل برای چه کسانی مناسب است؟

این کتاب برای کودکان 3 تا 6 سال که دوست دارند رویاهای‌ زیبای‌شان را در خواب ببینند جذاب و خواندنی خواهد بود.

در بخشی از کتاب نردبانی از گل می‌خوانیم

او بسیار متعجب شده بود و از خوشحالی در پوست خود نمی‌گنجید.
اگر بدونین چی دیده بود. شایان نردبانی از گل دیده بود که تا آسمان ادامه داشت.
با شادمانی نردبان گل رو بو می‌کرد و گل‌های نازنین رو نوازش می‌کرد و به سمت بالا می‌رفت.
خیلی دوست داشت که بدونه انتهای این نردبان قشنگ کجاست.
آهسته، آهسته به بالا رفت.