کتاب تاثیرگذارترین استراتژی توسعه شهر: اعمال دقیق ماده 101 قانون شهرداری‌ها

علی مروتی در کتاب تاثیرگذارترین استراتژی توسعه شهر به شرح ماده قانونی 101 شهرداری و مزایای اجرای آن در کنترل ساخت‌و‌سازهای غیراستاندارد پرداخته است. او ضمن توضیح استراتژی‌های توسعه و بیان شیوه‌های گردآوری داده‌ها در این زمینه، راه حل مناسبب را برای تغییر چشم‌انداز شهرهایی چون سنندج ارائه می‌کند.

درباره‌ی کتاب تاثیرگذارترین استراتژی توسعه شهر

امروزه ساخت‌وسازهای ناامن و اسکان‌های غیررسمی به‌مرور منجر به نازیبایی سیمای شهرها شده‌اند و این پیامدها در طول دهه‌های گذشته نظام برنامه‌ریزی شهری را دچار بحران کرده است. فقدان تناسب بین تراکم ارتفاعی و تراکم جمعیت از دیگر پیامدهای منفی تخلفات ساختمانی و شهرسازی محسوب می‌شود.

در کتاب تاثیرگذارترین استراتژی توسعه شهر، تألیف علی مروتی، به ماده‌ی قانونی 101 شهرداری که به تفکیک اراضی واقع در محدوده‌ و حریم شهرها می‌پردازد، توجه نشان داده شده. همچنین عمل به این ماده‌ی قانونی به‌عنوان راه حلی برای کنترل بافت‌های شهری و تغییر در ساختار نامتوازن شهرهایی چون سنندج مطرح شده است.

توسعه‌ی ساختار فیزیکی از جمله پیامدهای مثبت عمل به این قانون به‌شمار می‌رود که بی‌شک نیازمند برنامه‌ریزی و تدابیر مدیران و سیاست‌گذاران این حوزه است. کتاب تاثیرگذارترین استراتژی توسعه شهر را انتشارات شهرسازی منتشر کرده و در دسترس عموم علاقه‌مندان قرار داده است.

کتاب تاثیرگذارترین استراتژی توسعه شهر مناسب چه کسانی است؟

مهندسان عمران و شهرسازی و دانشجویان این رشته‌ها می‌توانند از یافته‌های علمی پژوهش حاضر استفاده کنند.

در بخشی از کتاب تاثیرگذارترین استراتژی توسعه شهر می‌خوانیم

شهرداری‌ها در سطح جهانی از جمله سازمان‌هایی هستند که نقش مهمی در توسعه کشورها و گسترش عرصه‌های مدنی دارند. این سازمان‌ها در ایران، از جایگاه اصلی خود که برنامه‌ریزی و مدیریت امور شهری است، دور مانده‌اند و تبدیل به سازمان‌هایی با نیروی انسانی ناکارآمد و خدمات نه‌چندان باکیفیت، به‌ویژه در شهرهای متوسط و کوچک شده‌اند. امروزه شهرها و شهرداری‌ها از نظر مدیریتی و برنامه‌ریزی با شرایطی متغییر روبه‌رو هستند. افزایش انتظارات و نیازهای مردم، کاهش منابع مالی و تخریب محیط زیست، پیچیدگی‌های اجتماعی و کالبدی شهر از جمله مشکلاتی است که امروزه مدیران شهری با آن مواجه‌اند.

رویکرد کنونی شهرداری‌ها مبنی بر امر برنامه‌ریزی توسعه شهری و عمدتاً راه حل‌هایی در ارتباط با مسائل گذشته‌اند. این راه‌ حل‌ها که زمانی از اعتبار برخوردار بودند، به طور نسبی اهمیت خود را از دست داده و به دنبال این تغییرات، شیوه‌های اداره‌ی شهری متمرکز و سلسله مراتب تک‌ساختاری و تک‌بعدی نیز به دنبال آن ناپدید می‌شود. در کشور ایران نیز با روش‌های نوین مدیریتی و غیر متمرکزی که به اجرا گذاشته شده و همچنین با شکل‌گیری شوراهای اسلامی شهر، موضوع مدیریت شهرها در راس بحث‌ها و گفتارهای سیاسی و اجتماعی قرار گرفته است ازاین‌رو ارتقا شرایط مدیریت شهری و بهبود وضعیت شهرداری‌ها باید با عنوان یکی از اهداف برنامه‌ها و از عوامل موثر در بهبود اداره شهر و عملکرد شهرداری مورد توجه قرار گیرد و انتخاب مدیر واجد شرایط و مجرب برای شهرداری‌ها می‌تواند از مهمترین عوامل موثر در بهبود اداره یک شهر محسوب شود.