کتاب بغلی ناسور

کتاب بغلی ناسور نوشته‌ی ریچل برایت، روایتی درباره‌ی جادوی مهربانی است. این قصه‌ی تمثیلی که برای کودکان نوشته شده، نگاهی سرشار از معصومیت و محبت به دنیای لطیف بچه‌ها دارد. پرسش داستان آن است که آیا بغلی ناسور که برای اولین‌بار از خانه‌اش دور شده و دوست‌های جدیدی پیدا کرده، می‌تواند آن‌ها را با قدرت مهر و عطوفت، دوباره دور هم جمع کند؟

درباره‌ی کتاب بغلی ناسور

یک ناسور کوچک و زیبا، برای بار اول از پدرش دور می‌شود تا ببیند در دنیای اطرافش چه خبر است. اگر شما هم با خواندن این جمله درباره‌ی دایناسور کوچولوی قصه، یاد داستان ماهی سیاه کوچولو افتادید، اصلاً اشتباه نکرده‌اید. ریچل برایت (Rachel Bright) نویسنده‌ی کتاب بغلی ناسور (The Hugasaurus) هم مثل صمد بهرنگی، بهترین راه آموزش مفاهیم انسانی به بچه‌ها را استفاده از تمثیل‌های آشنا مانند حیوانات، سفر، دوستی، مهربانی، دلتنگی و قدرت اندیشیدن می‌داند و به همین خاطر در کتابش از این مفاهیم بهره می‌برد. به‌عنوان‌مثال، همان اول قصه که بغلی ناسور از پدرش دور می‌شود، چند دایناسور کوچولو را می‌بیند. بهشان سلام می‌کند و آن‌ها هم در جواب می‌گویند: سلام! بیا! تو هم بیا بازی! نکته‌ی قابل‌توجه در اینجا، صمیمیت، سادگی و محبتی است که بین بچه‌ها وجود دارد. همان نکته‌ای که آدم‌بزرگ‌ها را غافلگیر می‌کند؛ مثلاً وقتی می‌بینند چند بچه در جایی شلوغ مثل پارک، در عرض چند دقیقه با همدیگر دوست و هم‌بازی شوند، و گاهی هم به همان سرعت دعوا می‌کنند.

ریچل برایت در کتاب تحسین‌شده‌اش بغلی ناسور، همین ایده‌ی آشناپنداری در کودکان را با ایده‌ی آزموده‌شده‌ی استفاده از تمثیل‌ها در هم می‌آمیزد و قصه‌ای سرشار از مهربانی و لبخند برای خواننده‌هایش می‌نویسد. در همین راستا او ایده‌ی آشنای دیگری را هم به داستانش وارد می‌کند: دعوا میان هم‌بازی‌ها. ناگفته پیداست که این ایده‌های کوچک اما به‌شدت ملموس، نقش بسیار زیادی در ایجاد جذابیت و کشش داستانی برای بچه‌ها دارند. از این منظر، نویسنده‌ی بغلی ناسور، سوژه‌اش را آگاهانه انتخاب کرده و رفته‌رفته آن را پرورش می‌دهد تا هرچه بیش‌تر باورپذیر شود؛ چرا که این باورپذیری به او کمک می‌کند بچه‌ها راحت‌تر پیشنهادش را که همان مهربانی و محبت است بپذیرند. روان‌شناس‌ها معتقدند چنین شیوه‌هایی (آموزش به روش غیرمستقیم)، به‌لحاظ ذهنی تأثیری عمیق‌تر نسبت به توصیه‌های اخلاقیِ رسمی بر بچه‌ها دارد؛ به همین خاطر است که نویسنده‌ای باهوش مثل ریچل برایت، پیش از هر چیز تلاش می‌کند تا فضا و موقعیت‌های آشنا برای بچه‌ها (دوست‌شدن، بازی‌کردن و دعوا) را بیافریند؛ و بغلی ناسور از این لحاظ، قصه‌ای خواندنی و موفق است. این کتاب را انتشارات مهرسا با ترجمه‌ی سیده‌هستی حسینی و تصویرگری کریس چترتون (Chris Chatterton) منتشر کرده است.

کتاب بغلی ناسور مناسب چه کسانی است؟

این کتاب برای کودکان 3 تا 7ساله نوشته شده است و به علاقه‌مندان ادبیات کودک نیز پیشنهاد می‌شود.

با ریچل برایت بیشتر آشنا شویم

ریچل برایت 43ساله و اهل کشور انگلیس است و به همراه دختر و همسرش در دُورسِت، شهری کوچک در غرب انگلستان در مزرعه‌ای نزدیک دریا زندگی می‌کند. او تاکنون کتاب‌های زیادی برای کودکان نوشته که بعضی از آنها در انتشارات مهرسا چاپ شده است. از بهترین آثار ریچل برایت می‌توان به کتاب «گرگی که گم شد»، «سنجاب‌ها وارد می‌شوند»، «بغلی ناسور»، «کولایی که دیگه می‌تونه» و «شیر و یک سؤال موشی» اشاره کرد.

در بخشی از کتاب بغلی ناسور می‌خوانیم

بغلی ناسور کوچولو که خیلی شاد و شنگول بود، از لابه‌لای درخت‌ها بیرون پرید و یک بوس هم برای باباناسورش فرستاد.
راستش امروز روز خاصی بود؛ قرار بود بغلی ناسور چند تا دوست پیدا کند!
تازه دلش می‌خواست بدود و قایم‌باشک بازی کند، و البته گرگم به هوا!
بغلی ناسور و باباناسور هیچ‌وقتِ هیچ‌وقت از هم جدا نشده بودند...