کتاب من زنده ماندم: کشتی تایتانیک، 1912

داستانی تخیلی از دلِ یک ماجرای هولناک تاریخی... چه‌کسی می‌داند در لحظات آخر قبل از غرق ‌شدن کشتی تایتانیک، چه بر سر مسافران آن آمد؟ لارن تارشیس در کتاب من زنده ماندم: کشتی تایتانیک، 1912، که جزو فهرست پرفروش‌ترین‌های نیویورک‌تایمز است، از پسربچه‌ای سخن می‌گوید که در آن دقیقه‌ها بر روی عرشۀ کشتی ایستاده بود و فاجعه‌ای را تماشا می‌کرد که خود از آن زنده بیرون آمد و روایت‌گر آن شد.

درباره‌ی کتاب من زنده ماندم: کشتی تایتانیک، 1912

کتاب من زنده ماندم (I Survived the Sinking of the Titanic) در حقیقت داستان شگفت‌انگیزی دربارۀ پسربچه‌ای به نام جرج کالدر است که تنها ده سال سن دارد. او خودش را بسیار خوشبخت می‌بیند، چراکه قرار است به همراه عمه‌اش دیزی و خواهرش فیبی، سوار بر بزرگ‌ترین کشتی مسافربری دنیا شوند و سفری را آغاز کنند که احتمالاً سرشار از ماجراجویی خواهد بود. جرج تصور می‌کند هیچ‌چیزی نیست که در تایتانیک یافت نشود؛ احتمالاً خدمتکاران این کشتی مجلل هر شب قبل از خواب برایشان شکلات داغ و حولۀ گرم می‌آورند و هرکسی که رد می‌شود، از آنان می‌پرسد که چیزی نیاز ندارند؟ جرج فکر می‌کند که حتی اگر یک تیم بیسبال هم بخواهد، خدمتکاران تایتانیک آن را فوری برایش حاضر می‌کند. جرج حتی یک مومیایی نیز در انبار تایتانیک پیدا می‌کند! اما درست زمانی که کشتی تایتانیک به کوه یخ برخورد می‌کند، همه‌چیز عوض می‌شود...

آن شاهکار صنعتی کم‌کم به زیر آب فرو می‌رود و از دست هیچ‌کس هم کاری برنمی‌آید. مردان، زنان و کودکان را سوار قایق‌های نجات می‌کنند. بعضی از مردان هم موفق می‌شوند خودشان را در لحظات آخر به قایق‌های نجات برسانند، اما خیلی‌ها هم غرق می‌شوند. نویسنده در کتاب من زنده ‌ماندم، تمام این وقایع را از زاویۀ نگاه و فکر جرج کالدر بیان می‌کند. پسربچه‌ای که یک روز آرزوی سوار شدن به کشتی تایتانیک را در سر می‌پروراند و حالا شاهد از بین رفتن و نابود شدن رویایش است.

درباره‌ی مجموعه‌ کتاب‌های من زنده ماندم

من زنده ماندم (I Survived) در حقیقت یک مجموعه‌داستان دربارۀ کودکان و نوجوانانی است که از حوادث مختلف جان سالم به در برده‌اند. اولین مجلد این مجموعه (کشتی تایتانیک، 1912) اولین‌بار در سال 2010 منتشر شد و خوانندگان زیادی در سراسر دنیا پیدا کرد.

نویسنده در هر یک از کتاب‌های این مجموعه یکی از عجیب‌ترین و تلخ‌ترین حوادث تاریخی را توصیف می‌کند و با این کار شما را با زوایای دیگری از تاریخ آشنا می‌سازد.

کتاب من زنده ماندم: کشتی تایتانیک، 1912 مناسب چه کسانی است؟

این کتاب را می‌توان به کودکان بالای 10 سال پیشنهاد داد که از خواندن داستان‌های واقعی و تاریخی لذت می‌برند.

نکوداشت‌های کتاب من زنده ماندم: کشتی تایتانیک، 1912

• وحشتناک‌ترین وقایع تاریخ در این مجموعه‌کتاب پرفروش نیویورک‌تایمز به وضوح زنده می شوند! (نیویورک‌تایمز)
• داستان سریع کتاب من زنده ماندم: کشتی تایتانیک، 1912 باعث می‌شود خوانندگان آن را ورق بزنند. (Kirkus Reviews)

با لارن تارشیس بیشتر آشنا شویم

لارن تارشیس (Lauren Tarshis) نویسنده‌ای است که به کار تألیف کتاب‌های تاریخی برای کودکان و نوجوانان اشتغال دارد. او نویسندۀ مجموعه کتاب‌های من زنده ماندم است که جزو پرفروش‌ترین‌ها به انتخاب نیویورک‌تایمز هستند. «من زنده ماندم: حملۀ نازی‌ها»، «من زنده ماندم: حملۀ کوسه‌ها»، «من زنده ماندم: حملۀ خرس»، و... از جمله عنوان‌های دیگر این سری کتاب پرطرفدار است. در حال حاضر آثار لارن تارشیس به زبان‌های مختلف ترجمه شده و خوانندگان بسیاری در دنیا دارد. در برخی مدارس از این کتاب‌ها به عنوان کتاب‌های درسی نیز استفاده می‌شود.

در بخشی از کتاب من زنده ماندم: کشتی تایتانیک، 1912می‌خوانیم

جورج چنان شوکه شده بود که نمی‌توانست تکان بخورد.

فیبی پرید و یکی از طناب‌ها را چسبید. می‌خواست از قایق نجات بیاید بیرون و خودش را به جورج برساند. ناگهان دستش سر خورد و بالای آب معلق ماند. نفس جورج بند آمد. یکی از ملوانان دور کمر فیبی را گرفت و او را کشاند توی قایق.

بعد قایق را با طناب‌ها پایین فرستادند و با صدای بلندی به آب افتاد.

وقتی ملوانان شروع کردند به پارو زدن، عمه دِیزی و فیبی فریادکشان جورج را صدا کردند. جورج که تمام بدنش به لرزه افتاده بود، همان‌طور کنار نرده‌ها ایستاده بود و تماشا می‌کرد.

او مدتی طولانی بعد از ناپدید شدن قایق در سیاهی شب، آن جا کنار نرده‌ها ایستاد.

نمی‌توانست به آب نگاه کند، پس به آسمان بالای سرش و تمام آن ستاره‌ها چشم دوخت.

چشم‌هایش را بست و به خودش گفت تمام این‌ها فقط کابوس است. حتماً در کابینشان خواب بود. یا نه، شاید هم توی خانه‌شان در مزرعه، توی رختخواب خودش خواب بود و فیبی هم آن طرف اتاق خوابیده و بابا هم در طبقه‌ی پایین کنار آتش نشسته بود.

چشم‌هایش را محکم‌تر بست. سعی کرد صداهای وحشتناک اطرافش را نشنیده بگیرد. حس کرد دارد به یک طرف متمایل می‌شود. نرده‌ها را محکم‌تر چسبید. بعد دیگر نتوانست خودش را نگه دارد و دستش رها شد.