در کتاب نیروی هوایی در عملیات فتحالمبین که به اهتمام مرکز مطالعات، تحقیقات و تدوین آیین نامههای رزمی نهاجا به نگارش درآمده، بهطور خلاصه به نقش نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران در این عملیات پرداخته شده است.
در بخشی از کتاب نیروی هوایی در عملیات فتحالمبین میخوانیم
عملیات فتحالمبین در راه بود و سرهنگ (سپهبد شهید) صیاد شیرازی قصد داشت استفاده بیشتری از نیروی هوایی ببرد. این بار به شیوه کاملاً کلاسیک باید سه هفته قبل از آغاز عملیات، نیروی هوایی کاملاً درگیر نبرد میشد. ترابری، عکسبرداری هوایی و پروازهای گشتی رزمی تنها بخشی از وظیفه نهاجا بود اما درخواست اصلی از خلبانان بمباران سنگین دشمن بود. در همین راستا دستور رزمی شبح 3 در هفتم اسفند 1360 نوشته شد. این دستور اگرچه تنها چند برگ داشت اما برای به حرکت درآوردن امپراتوری نیروی هوایی کافی بود.
فعالیت آبی پوشان و سبزپوشان نهاجا در آن روزها در همه مناطق جنگی قابل مشاهده بود. ابتداییترین نیاز فرماندهان زمینی چند قطعه عکس باکیفیت از خطوط دشمن اعلام شد. کاری که از دست یک «آر اف 4» ساخته بود؛ اما واقعاً حرکت یک فانتوم شناسایی کار سادهای بود؟ سرهنگ صیاد شیرازی و افسران ارشد نیرو، بدون این عکسها نمیتوانستند دستور حرکت صدها گردان ارتش و سپاه را صادر کنند و طبیعتاً تحت هر شرایطی باید عکسها روی میز فرماندهان قرار میگرفت.
بله
















