کتاب می‌‌توانی اگر بخواهی: 8 ویژگی انکارناپذیر یک برنده

به چه کسانی موفق می‌گوییم؟ متر و معیار موفق‌ بودن چیست؟ باید چه ویژگی‌هایی داشته باشیم که ما را به انسانی موفق بدل کند؟ جول اوستین در کتاب می‌توانی اگر بخواهی که اثری قابل‌توجه در زمینه خودیاری است، با ما از هشت ویژگی‌ انسان‌های موفق سخن می‌گوید. اوستین نویسنده هفت کتاب در فهرست پرفروش‌ترین‌های نیویورک تایمز است که در سال‌های اخیر جایگاه ویژه‌ای در این حوزه پیدا کرده‌اند.

درباره کتاب می‌توانی اگر بخواهی:

بسیاری از مردم شور و اشتیاق خود را از دست داده‌اند زیرا چیزی ندارند که رویاهایشان را به آن‌ها یادآوری کند. پس اگر می‌خواهید به خانه‌ای بهتر نقل‌مکان کنید، عکسی از خانه‌ی مورد علاقه‌تان پیدا کنید و روی آینه اتاقتان بچسبانید. اگر دانشگاه، فرزند یا هرچیزی دیگری می‌خواهید نشانه‌های آن را به زندگی خود دعوت کنید. بگذارید آن بذر درون شما جوانه بزند. ضرب‌المثلی می‌گوید: "اگر آرزویی نباشد، آدمی هم نیست". بدون آرزو شما دارید درجا می‌زنید.

کتاب می‌توانی اگر بخواهی (You Can You Will) به شما کمک می‌کند تا آرزوهای خود را باز یابید و مسیر رسیدن به آن را پیش روی خود ترسیم کنید. مسیری که برای رسیدن به اهداف شما طراحی شده است و با رویاهای شما سازگار است.

اما سوال اصلی این است که آیا تمام انسان‌ها امکان رسیدن به موفقیت را دارند؟ این کتاب به این پرسش پاسخ می‌دهد. این اثر روانشناختی راهنمایی مفید و کارآمد برای رسیدن به موفق روزافزون و پیشرفت مرحله‌به‌مرحله است. کتاب می‌توانی اگر بخواهی به ما کمک می‌کند تا استعدادها و توانایی‌هایمان را بازشناسی کنیم و آن‌ها را در مسیری خوب به کار بگیریم.

اصول هشت‌گانه‌ای که جول اوستین (Joel Osteen) در این کتاب به آن‌ها اشاره می‌کند، از راه تجربۀ مستقیم و مشاهده به دست آمده‌اند و بارها و بارها در شرایط مختلف مورد آزمایش قرار گرفته‌اند. او در این کتاب به شما یاد خواهد داد که به یک رویای کوچک بسنده نکنید و تصور این را که اگر خواسته‌های بزرگی داشته ‌باشید، خدا را به زحمت می‌اندازید از سر خود بیرون کنید و به این موضوع ایمان بیاورید که اگر بخواهید کارهای بزرگ انجام دهید، اگر بخواهید زندگی مرفهی برای خانواده‌تان فراهم کنید، خدا را نیز خشنود خواهید کرد.

او معتقد است که انسان‌ها باید به خود اطمینان و ایمان داشته باشند و در هیچ‌یک از مراحل زندگی خود را دست‌کم نگیرند. در واقع این همان اولین قدم است، برای شروع راه پیروزی. کتاب می‌توانی اگر بخواهی نیز مانند آثار دیگر او با استفاده از تألیمات دین مسیحیت و داستان‌ها و امثال بسیار نوشته شده است. این اثر را می‌توان یک راهنمای خوب برای داشتن یک زندگی خوب دانست.

کتاب می‌توانی اگر بخواهی برای چه‌کسانی مناسب است:

خواندن این اثر را می‌توان به کسانی پیشنهاد داد که به موضوعات روانشناسی و خودیاری علاقه دارند.

با جول اوستین بیشتر آشنا شویم:

این کشیش و نویسندۀ اهل تگزاس، یکی از مشهورترین سخنرانان انگیزشی جهان است. اوستین مخاطب‌های بسیاری دارد و توانسته است آثار زیادی را به چاپ برساند. آثار نوشته شده اوستین در صدر لیست پرفروش‌ترین‌های نیویورک‌تایمز قرار دارند و برخی از آن‌ها بیشتر از 200 هفته در صدر این جدول مانده‌اند. از میان کتاب‌های او می‌توان به «غلبه بر خستگی»، «نسخۀ بهتر خودت» و «تفکر در سطحی بالاتر» اشاره کرد.

در بخش‌هایی از کتاب می‌توانی اگر بخواهی می‌خوانیم:

اگر واقعاً می‌خواهید به یک دانشگاهِ خاص بروید، لباس مخصوص آن دانشگاه را بخرید و بپوشید. نشان آن دانشگاه را روی لیوان قهوه‌تان چاپ کنید و آن را روی پیشخوان قرار دهید. هر بار آن نشان، آن لباس مخصوص دانشگاه، آن لباس بچه را می‌بینید به خودتان بگویید: "خدایا ممنونم که مرا به آرزوهایم می‌رسانی. خدایا ممنونم از این‌که من همانی می‌شوم که تو دوست داری".

من این کار را از پدرم آموختم. او و مادرم مؤسسه‌ی لیک وود را در سال 1959 در یک فروشگاه قدیمی مواد غذایی پایه‌گذاری کردند. آن‌ها فقط نود نفر عضو داشتند. می‌دانید پدرم چه نامی برای مؤسسه انتخاب کرد؟ مرکز بین‌المللی لیک وود. یک تابلو بزرگ آبی‌رنگ بیرون مؤسسه نصب بود که بیشتر از قیمت کل ساختمان می‌ارزید. واقعیت این است که آن‌جا یک مرکز بین‌المللی نبود و فقط موسسه‌ای محلی با نود نفر عضو بود. اما هر بار که پدرم به سمت مؤسسه رانندگی می‌کرد و آن تابلو را می‌دید تصویر رویایش واضح‌تر می‌شد. او داشت به سمت آن رویا حرکت می‌کرد.

زمانی که نود عضو مؤسسه هر هفته آن تابلو را می‌دیدند چیزی درونشان متولد می‌شد. بذرهای رشد و تعالی داشتند جوانه می‌زدند. می‌دانید لیک‌وود الان چیست؟ مرکزی بین‌المللی است که با تمام دنیا در ارتباط است. پدرم همیشه در منزل یک کره‌ی جغرافیایی روی میزش داشت. در ساختمان قدیمی مؤسسه یک نقشه‌ی بزرگ جهان بر روی دیوار نصب کرده‌ بود. زمانی که سخنرانی می‌کرد تصویرکره‌ی زمین را پشت سرش قرار می‌داد. او همیشه جهان را مد نظرش داشت. یک سال در گردهمایی مؤسسه اشخاصی از 150 کشور شرکت کرده بودند. شبیه سازمان ملل شده بود.

هرچیزی که جلوی چشمتان قرار دهید به سمتش حرکت می‌کنید.