کتاب بابا... مامان... دارم خفه میشم!

کتاب بابا... مامان... دارم خفه میشم! از شادی نوری سرگذشت آدم‌هایی است که با فقدان درگیرند و بعد از مرگ عزیزانشان احساسات متفاوتی را تجربه می‌کنند. این اثر از شش داستان کوتاه تشکیل شده که در بعضی قسمت‌ها به همدیگر متصل ‌می‌شوند و بخش پایانی آن، یعنی فصل مرگ را می‌توان به عنوان پیامی از طرف شخصیت‌های رنج دیده داستان به خواننده در نظر گرفت.

کتاب بابا... مامان... دارم خفه میشم مناسب چه کسانی است؟

اگر به داستان‌های کوتاه ایرانی علاقه دارید این اثر را از دست ندهید.

در بخشی از کتاب بابا... مامان... دارم خفه میشم می‌خوانیم:

پامو محکم تکون می‌دم... عصبی و کلافه‌ام... تو کلاس پرورشی منتظر خانم گل هستیم... نوریه مثل همیشه شوخی‌اش گرفته و بلندبلند داره می‌خونه «خانم گل آی خانم گل... برام بسه تحمل... قدم‌هات روی چشمام بیا به این ور پل... از این گوشه دنیا تا اون...».

در کلاس قیژی صدا می‌ده و باز می‌شه و خانم گل تند و سریع میاد تو کلاس... نوریه با صدای بلند سلام می‌ده و کیف خانم گل رو از دستش می‌گیره... بلند می‌شم و نگام میافته به دختر لاغر و سبزه‌ای که پشت خانم گل ایستاده و بِروبِر ما رو نگاه می‌کنه.

خانم گل جواب سلام همه رو می‌ده، با صدای آرومش می‌گه: بیا شادی!! نیمه گمشد‌تو آوردم برات... یکی لنگه خودت عاشق سینما و فیلم و نوشتن.

با تعجب به سحر نگاه می‌کنم و منتظر عکس‌العمل هستم... سحر چپ‌چپ نگاه می‌کنه و با حرص می‌شینه رو صندلی... دختر لاغر به طرف من میاد با لبخند می‌گه: سلام من سمانه شریعتی هستم و محکم دست می‌ده... یه لبخند مصنوعی تحویلش می‌دم و می‌گم: منم شادی هستم... کارگردان تئاترهای مدرسه... سمانه خیلی جدی نگاه می‌کنه و می‌گه: اون تئاترها همه مسخره‌بازی بود... این متنی که من نوشتم یک کار جدیدِ و خیلی فرق داره... اسم کارمون هم هست «نرگس گمشده» و شروع می‌کنه به توضیح دادن، صداشو نمی‌شنوم... محو چشمای گرد مشکی‌اش شدم و تن صدای گرمش.