طیب صالح در کتاب خود به تفرد و انزوای متعالی بشر میپردازد. تفاوتی ناگریز در تعالی درونی وجود دارد که آدمی را به آن سوی ادراک جمعی پرتاب میکند تا بازگشتی به خمود هنجارها نداشته باشد. اقیانوسی از ادراکات انتزاعی که انسان را تا جاودانگی به پیش میراند. چرا که اوست ابرانسان.
نپسندیدم، رمان یهو وارد فاز ادبی میشه، دوباره برمیگرده به داستان، بعد یهو میره داستان رو از دید مصطفی سعید بیان میکنه، کلا خط داستانی نداره
بوی سندل سوخته هم ما رو کشت انقد گفت!