کتاب لحظه‌های بی‌عبور

کتاب لحظه‌های بی‌عبور دربردارنده‌ی اشعاری دلنشین از علی ابجدیان است که در قالب شعر نو و با مضامینی عاشقانه و احساسی به نگارش درآمده‌اند و عواطف شما را با خود همراه خواهد کرد.

درباره‌ی کتاب لحظه‌های بی‌عبور:

شعر نوی فارسی یکی از انواع «شعر نوگرا» به شمار می‌رود و در مقابل شهر کهن و کلاسیک فارسی‌ست. قالب این شعر با اشعار سنتی کاملاً تفاوت دارد و وزن آن از شعر عروضی محسوب می‌شود. همین مسئله منجر شده که به سبک آن شعر نو یا معاصر گفته شود. قالب‌های اشعار نو «نیمایی»، «سپید» و «موج نو» هستند. هر کدام از شاعران با توجه به این که کدام یک از سبک‌های شعری را برای خود انتخاب می‌کنند، می‌توانند یکی از انواع قالب‌های شعر نو را دنبال نمایند.

کتاب لحظه‌های بی‌عبور شامل 28 شعر نو از علی ابجدیان است. موضوع بیشتر این اشعار دل‌انگیز، لحظه‌های عاشقانه‌ی شاعر هستند که برای معشوق خود سروده و در دوری و نبودش او را می‌ستاید.

کتاب لحظه‌های بی‌عبور مناسب چه کسانی است؟

اگر به شعرهای عاشقانه فارسی علاقه دارید، خواندن این کتاب برای شما لذت‌بخش خواهد بود.

در بخشی از کتاب لحظه‌های بی‌عبور می‌خوانیم:

لذت گفتن ز زیبایی تو
از تو که بد می‌گریزی از دلم
تو هوایی، پر ز عطر معنوی
که تو را هر دم نفس من می‌کشم
ای پری گونه، مرا با خود ببر
رو به سوی آن بهشت لایزال
بر خلاف آنچه افلاطون نوشت
پر ز خواهش‌هایی از جنس بهار
تو پر از شادی و شعر و روشنی
همچو شعری کز حضوری می‌جهد
راه جادویی قلب تو کجاست
از کجا آن راه شیری می‌رود؟
کاش می‌دیدی تو چشم روشنت
از کنار پلک چشمی بی‌بدیل
تا برای گفتن از زیبایی‌ات
از من شاعر نمی‌جستی دلیل
گویی از جایی تو را من دیده‌ام
که از اول خانه ما بوده است
راستش این اشعار، شعری هم که نیست!
خطی از زیبایی‌ات بنموده است
گر نباشی شعر مشتی کاغذ است
که به رویش این الفبا می‌رود
روح این اشعار حس خوب توست
تو مسیحی که بر این کاغذ دمد
تو نمی‌دانی که خود صد واژه‌ای
از کتاب لحظه‌های بی‌عبور
پر صلابت، پر محبت، خوش نفس
ساده اما با شکوه و پر غرور
من هر آنچه گویم از عمق وجود
از تمام بطن‌هایم می‌جهد
مثل خونی از لغات و واژه‌ها
از قلم بر روی کاغذ می‌رود
تو نباشی شعر می‌میرد و من
بطن‌ها را می‌شکافم در شبی
یا که می‌میرم برای خاطرت
در میان بیت‌های پاپتی
بی‌جهت اما خیال بد نکن
گر که گفتم از هوس‌های بهار
شعر من از جنس آب و آتش است
آتش این شعر را روشن بدار