کتاب راز یک جنایت: آخرین بار

قصه‌ای هولناک که ذهن شما را به بازی می‌گیرد! کتاب راز یک جنایت: آخرین بار مجموعه داستانی مهیج و معمایی به قلم امید اشکانی است که چهار جلد آن با عنوان‌ قاتل خاموش، جواهر مرگ‌آور، رسوایی و بازی مرگ به چاپ رسیده‌اند. آخرین بار با عنایت به این مجموعه در قالب یک داستان کوتاه تدوین شده و به روایت ماجرای جوانی می‌پردازد که با جنایات متعددی روبه‌رو می‌شود و باید پرده از راز آن‌ها بردارد.

درباره کتاب راز یک جنایت: آخرین بار:

امید اشکانی یکی از جنایی‌نویس‌های ماهر ایرانی است و تاکنون مجموعه داستانی را به نام راز یک جنایت (the secret of a crime) در چهار جلد به نگارش درآورده است. این مجموعه‌ی مهیج طرفداران ویژه‌ی خود را دارد و اشکانی در هرکدام از جلدهایش به روایت قصه‌ای مجزا می‌پردازد.

حالا این نویسنده‌ی توانا کتاب آخرین بار را در راستای مجموعه‌ی راز یک جنایت و در قالب یک داستان کوتاه جذاب تالیف کرده است. شخصیت‌هایی که در این اثر حضور دارند،‌ مشابه با داستان اصلی هستند و در آن‌جا مفصل راجع‌ به آن‌ها توضیح داده شده است. لازم به ذکر است که همه‌ی اتفاقات و نام تمامی افراد ذکر شده پرداخته‌ی ذهن نویسنده بوده و وجود خارجی ندارند.

شخصیت اصلی این کتاب، پسر جوانی‌ست که خواسته یا ناخواسته با ماجراهای عجیب‌وغریب روبه‌رو می‌شود. او فرصت زیادی در اختیار ندارد و باید راز این اتفاقات را کشف کند؛ پیش از آن که اتفاق جبران‌ناپذیری رخ دهد... آیا او موفق می‌شود از این مهلکه جان سالم به در ببرد؟

با مطالعه‌ی این اثر، به قدری شیفته‌ی قلم نویسنده خواهید شد که تصمیم می‌گیرید تمام جلدهای این مجموعه را به صورت کامل مطالعه کنید. امید اشکانی به قدری خوش‌ذوق و تواناست که دست کشیدن از مطالعه‌ی کتاب‌های او یکی از سخت‌ترین کارهای جهان است!

کتاب راز یک جنایت مناسب چه کسانی است؟

اگر به داستان‌های جنایی و معمایی ایرانی علاقه‌مند هستید، کتاب راز یک جنایت انتخابی مناسب برای شماست.

در بخشی از کتاب راز یک جنایت می‌خوانیم:

کوپه ما در بخش درجه یک قطار قرار داشت و محیط واگن واقعاً زیبا بود. کوپه‌ها به صورت سنتی تزئین شده بودند و حتی قفل درب کوپه‌ها هم به سبک قدیمی و از نوع کلیدی بود. درب برخی کوپه‌ها باز بود و می‌توانستم داخل آن‌ها را ببینم. در یکی از کوپه‌ها سه خانم، که دو نفر از آن‌ها مسن‌تر از دیگری بودند، با هیجان خاصی صحبت می‌کردند. در آخرین ردیف نیز دو زوج جوان که مشخص بود هم‌سفر هستند، به‌آرامی پچ‌پچ می‌کردند. درب کوپه کناری ما هم بسته و چراغ آن خاموش بود. در آن لحظه نمی‌توانستم اطلاعاتی از دیگر مسافران کسب کنم، هرچند اطلاعات مسافران قطار، قطعاً ارتباطی به من نداشت!

بعد از چند دقیقه به کوپه برگشتم. به‌آرامی درب کوپه را بستم و روی یکی از صندلی‌های کنار پنجره نشستم. با چشمانی خسته، از پنجره بیرون را با دقت بیشتری نگاه کردم. هنوز بارش باران شدید بود و من در این فکر بودم که چرا درخواست علی را پذیرفته بودم...

در همان لحظات، ناگهان با تکان شدید قطار، رشته افکارم پاره شد. قطار تکان شدیدی خورد و به راه افتاد. در همان حال صدای افتادن جسمی سنگین‌تر نسبت به دفعه قبل، در کوپه کناری، توجه مرا مجدداً به خود جلب کرد. قطار برای اینکه حرکت کند، چند بار پشت سر هم تکان خورد. در تکانی دیگر، صدای شکستن چیزی شبیه لیوان یا شیشه به گوش رسید. با نگرانی به اطراف نگاه می‌کردم. علی در حالی که مشغول کار کردن با رایانه شخصی خود بود، زیرچشمی مرا نگاه می‌کرد.