کتاب روانشناسی زن، بارداری و اعتیاد

کتاب روانشناسی زن، بارداری و اعتیاد نوشته شهین رضایی شهری، نقش زنان را در جامعه از گذشته تاکنون مورد بررسی قرار می‌دهد و به سلامت روانی، اعتیاد و اختلالات روحی در زمان بارداری می‌پردازد و تفاوت‌های میان آن‌ها و مردان را برمی‌شمارد.

درباره کتاب روانشناسی زن، بارداری و اعتیاد:

زنان و مردان تفاوت‌های بسیاری با یکدیگر دارند. زن و مرد از دو جنس گوناگون با روحیات مختلف هستند. از این رو اگر بخواهید با فردی که تا این اندازه با شما فرق دارد زندگی خوبی داشته باشید باید او را هر چه بیشتر و بهتر بشناسید. تنها ساختار مغز زنان و مردان نیست که با هم متفاوت است، بلکه مردان و زنان به طور کلی از مغزشان بسیار متفاوت از هم استفاده می‌کنند.

مغز زنان از اتصالات و ارتباطات بیشتری میان دو نیمکره راست و چپ برخوردار است و به آنان این ویژگی را می‌دهد تا مهارت گفتاری بهتری نسبت به مردان داشته باشند. از سوی دیگر میان دو نیمکره مغز مردان، ارتباط کمتری وجود دارد و به آن‌ها این توانایی را می‌دهد تا از مهارت‌های بیشتری در هوش دیداری - فضایی و استدلال‌های انتزاعی برخوردار باشند.

با اینکه از گذشته تا به امروز شرایط زندگی و جوامع تغییرات بسیاری داشته باز هم مردان و زنان ترجیح می‌دهند برنامه بیولوژیکی خود را دنبال کنند. به عقیده روانشناسان اگر تنها یک تفاوت میان زنان و مردها وجود داشته باشد این است که زن‌ها برای برقراری ارتباط با دیگران اهمیت بیشتری قائل هستند و مردها استقلال و اقتدار را در درجه اول قرار می‌دهند.

از جمله تفاوت‌های اساسی میان زن و مرد، چگونگی مواجهه آنان با فشارهای روحی و عصبی است. آقایان در این گونه موقعیت‌ها اغلب منزوی می‌شوند و در خود فرو می‌روند، در حالی که زنان به هیجان می‌آیند و مسئله و مشکل را بازگو می‌کنند. برای دست یافتن به آرامش و برگشتن به شرایط قبل، مردان می‌کوشند تا مشکل را حل کنند و هنگامی که توانستند با موفقیت این کار را انجام دهند از لاک خود درمی‌آیند، اما زنان احتیاج بیشتری به همدردی و همدلی دارند.

کتاب روانشناسی زن، بارداری و اعتیاد برای چه کسانی مناسب است؟

اگر به مطالعه درباره مشکلات و مسائل زنان علاقه‌مند هستید، این کتاب را بخوانید.

در بخشی از کتاب روانشناسی زن، بارداری و اعتیاد می‌خوانیم:

کم‌ترین عارضه اجتماعی اعتیاد در زنان متلاشی شدن خانواده است. بر اساس آمار جهانی، اعتیاد در زنان، عوارض خطرناک‌تری نسبت به مردان ایجاد می‌کند. برای مثال فاصله زمانی اولین تجربه مصرف مواد مخدر، تا تزریق در زنان به طور متوسط 2 سال طول می‌کشد در حالی که این زمان در مردان حدود 8 سال است. با این حساب زنان 6 سال زودتر از مردان به ورطه وابستگی شدید، که درمان آن طبعاً سخت‌تر و عوارض جسمی - روانی - اجتماعی آن نیز به مراتب بیشتر است کشیده می‌شوند. مرگ در اثر مصرف مواد مخدر نیز در زنان و دختران سریع‌تر رخ می‌دهد.

بخصوص مصرف بیش از حد، خودکشی و تصادفات ناشی از آثار مصرف برخی مواد مخدر علت اصلی مرگ و میر در زنان معتاد است. همچنین به دلیل اینکه اعتیاد در زنان زمینه‌ساز سایر انحرافات است، استفاده تزریقی از مواد مخدر و وجود سرنگ‌های مشترک، همچنین رابطه جنسی پرخطر در این زنان خطر ابتلای آن‌ها به ایدز، هپاتیت و سایر بیماری‌های مقاربتی را افزایش می‌دهد.

جالب اینکه در بعد درمان، پیش‌آگهی بهتری در زنان نسبت به مردان وجود دارد و این مساله امیدواری بیشتری در به نتیجه رسیدن اقدامات درمانی در زنان معتاد ایجاد می‌نماید. اما از سوی دیگر یک سری موانع نیز در مقابل زنان جهت اقدام به درمان اعتیاد وجود دارد که بایستی به آن‌ها توجه نمود. شاید مهم‌ترین مانع در درمان اعتیاد زنان در این بین، باورها و نگرش‌های موجود در جامعه در مورد زنان معتاد باشد. اگر چه افراد جامعه می‌توانند اعتیاد را در مردان یک نوع بیماری فرض کنند اما در مورد زنان معتاد شرایط متفاوت است.

متاسفانه اغلب افراد اعتیاد را در زنان یک موضوع غیراخلاقی می‌دانند تا یک بیماری. در واقع نگرش‌های اجتماعی منفی موجود درباره رفتار غیراخلاقی زنان معتاد، مانعی بزرگ در راه درمان اعتیاد در زنان می‌باشد. چرا که زنان با درونی نمودن نگرش موجود در جامعه مبتنی بر اینکه اعتیاد در واقع نوعی تزلزل اصول اخلاقی در آن‌هاست از درمان خود اجتناب می‌نمایند یا از معرفی خود به عنوان معتاد در انظار و مجامع عمومی شرمسار می‌شوند.