نقد، بررسی و نظرات کتاب اول شخص مفرد - هاروکی موراکامی

ارزش یکبار خوندن داره، نسبت به کتاب دختر صد درصد دلخواه من که موراکامی نوشته این کتابش به نظرم سطح پایینی داشت فقط یک داستانش منو جذب کرد، میمون شیناگاوا هم دوست داشتم فقط به خاطر اینکه ادامه یه بخش داستانِ کتاب دیگه ایی از موراکامی بود.

داستان‌ها از فضاسازی خوبی برخوردار بودند و هر داستان در نگاه اول روایت ساده‌ای به نظر می‌آید اما در پس زمینه داستان مفاهیم عمیق و قابل تأملی نهفته هست و ردپای جهان بینی ویژه و نگاه منحصر به فرد نویسنده نسبت به مفهوم زندگی در داستان‌ها به وضوح قابل مشاهده است

موراکامی و کارهاش که مثل همیشه همه رو جذب می‌کنه. البته ارتباط برقرار کردن با بعضی از داستان‌ها کمی سخت بود. اما در کل خیلی خوب بود. کتاب بعضی قسمت‌ها سانسور شده بود و این ممکنه کمی درکِ داستان رو سخت کنه برای خواننده.

اگر به تازگی کافکا در کرانه رو خوندید و دنبال یه داستان تو همون حال و هوا ولی کوتاه تر می‌گردید انتخاب خیلی خوبیه. مجموعه‌ی از داستان‌های یونیک که شما رو به فکر و تعجب وامیداره

نسبت به بقیه کتاباش خیلی خوب نبود. چند تا از داستاناشو دوست داشتم چندتاشونم جالب نبودند
ولی به هر حال قلم و فضا سازی موراکامی ارزش خواندن دارد

بددددد نیست. قابل مقایسه با بقیه آثار موراکامی اصلاحات نیست.

خیلی خوب از خواندنش لذت بردم

در کل خیلی جذاب نبود