کتاب زنی که اتفاقا منم...

کتاب زنی که اتفاقا منم به قلم لیلا جلینی، 10 داستان کوتاه تامل برانگیز با مضامین اجتماعی، تخیلی، دینی و ... را دربردارد که شما را با خود به دنیایی متفاوت و تازه می‌برد.

درباره‌ی کتاب زنی که اتفاقا منم...:

لیلا جلینی با استفاده مناسب و هنرمندانه از عناصر داستانی، روایت‌هایی را به رشته تحریر درآورده است که از ساختار ادبی قوی و مستحکمی برخوردارند. داستان‌های کتاب زنی که اتفاقا منم... به آسیب‌های اجتماعی، مسایل اقلیت‌های دینی، باورهای خرافی و... می‌پردازند و همچنین موضوعاتی تخیلی نیز در این مجموعه جای دارند که بر جذابیت بیشتر این اثر می‌افزاید.

قلم پخته و روان جلینی، دیالوگ‌های کوتاه، فضاسازی‌های قدرتمند و متنوع بودن محیط‌هایی که داستان در آن‌ها روایت می‌شود از جمله نقاط قوت این مجموعه داستان به شمار می‌آید که تجربه‌ی لذت‌بخشی از خواندن روایت‌هایی متفاوت و نو را برای شما به ارمغان می‌آورد.

کتاب زنی که اتفاقا منم... مناسب چه کسانی است؟

این کتاب برای علاقه‌مندان به داستان‌های کوتاه فارسی، اثری متفاوت و خواندنی است.

در بخشی از کتاب زنی که اتفاقا منم... می‌خوانیم:

زن هر شب، نیمه‌شب پشت درِ آپارتمانش ظاهر می‌شد، هربار با بوی قهوه، کیک تازه، دسر یا دمنوش غافلگیرش می‌کرد و همان جا پشت در آن‌قدر از زمین‌وزمان حرف می‌زد تا مغز هدایت را از کار می‌انداخت. زن می‌خواست پایش به خلوت هدایت باز شود؛ اما او هر بار از همان پشت در با سکوتش به زن می‌فهماند که نه آپارتمانش جای اوست و نه هدایت هم‌صحبتی مناسب. بعد از مونا که یک سال بیشتر می‌شد از او جدا شده و با صمیمی‌ترین دوست هدایت هم ازدواج کرده و رفته بود لندن، حوصلهٔ هیچ زنی را نداشت.

شاید بنگاهی برای‌اینکه مشتری را نپراند گفته بود وکیل پیرزن صاحب‌خانه است که پای بنگاه آمدن ندارد، اگر می‌دانست گلبو جوان است و هم‌سن‌وسال خودش، چهل‌ساله یا شاید جوان‌تر، دُم به تله نمی‌داد. همان نیمه‌شب دوم که با دمنوش هِل و زعفران رفته بود سروقتش، لیوان دمنوش را دستش نداده، شال سفیدش اتّفاقی از سرش سرخورده و موهای خرمایی‌اش که روی شانه‌هایش ریخته بود؛ عطر یاس، هدایت را یک‌راست برده بود توی رمانش. همان شد که بعد رفتن زن تمام داروندارش را زیرورو کرد بلکه اجاره‌نامه را پیدا کند و مشخصات گلبو را؛ اما میان آن‌همه کاغذ و یادداشت، برگهٔ اجاره‌نامه مثل سوزنی بود در انبار کاه!