کتاب گروهبان موزی و دردسر هله هوله

کتاب گروهبان موزی و دردسر هله هوله نوشته‌ی سالی صالحی ماجرایی آموزنده و خواندنی است که کودکان را در قالب داستانی زیبا و سرگرم‌کننده به داشتن تغذیه‌ای سالم و مقوی تشویق می‌کند و آموزش می‌دهد چگونه از خوردن خوراکی‌های ناسالم خودداری کنند.

موضوع کتاب گروهبان موزی و دردسر هله هوله چیست:

گروهبان موزی در محل کارش نشسته بود که ناگهان سرگیج هویج وارد اتاقش می‌شود. سرگیج هویج یا در واقع سرگرد هویج رییس کلانتری بود اما همیشه برای انجام بعضی کارها گیج و سردرگم می‌شد. سرگیج گزارشی را برای گروهبان موزی آورده بود که نشان می‌داد کودکان شهر به خوردن هله هوله و خوراکی‌های پرضرر علاقه دارند و لب به میوه‌ها و سبزی‌های تازه‌ای که در میوه‌فروشی‌ها موجود است، نمی‌زنند. به همین دلیل گروهی از سبزیجات علیه کودکان شکایت کرده‌اند که: چون کودکان آن‌ها را نمی‌خورند، در مغازه می‌مانند و خراب می‌شوند. گروهبان موزی سراغ دستیار وفادار و مهربانش سرکار خیار می‌رود، موضوع را با او در میان می‌گذارد و از خیار می‌خواهد تا با همدیگر راه حلی پیدا کنند که کودکان را به خوردن میوه‌ها و سبزیجات مفید بیشتر جذب کنند.

کتاب گروهبان موزی و دردسر هله هوله مناسب چه کسانی است؟

این کتاب برای تمامی کودکان 3 تا 8 ساله که علاقمند به داستان‌های آموزنده اما در عین حال تخیلی هستند، جذاب و مفید خواهد بود.

سالی صالحی را بیشتر بشناسیم:

این نویسنده پرشور و خلاق متولد سال 1390، بیشتر از کتاب نوشتن، عاشق کتاب خواندن است. او به محض اینکه نوشتن را یاد گرفت، شروع به نوشتن کتاب کرد و تا به حال چند کتاب به نام‌های مامان زندان، آپارتمان گنجشک‌ها، مدیر کت گشاد و دردسرهای خرگوشی نوشته است.

در بخشی از کتاب گروهبان موزی و دردسر هله هوله می‌خوانیم:

سرکار خیار پسربچە تپل مپلی را دید که کیفش را روی دوشش انداخته بود و داشت می‌رفت مدرسه. یک پفک بزرگ هم توی دستش گرفته بود و از بس پفک به دور دهانش و لپ هایش مالیده بود خودش هم شبیه یک دانە پفک بزرگ شده بود. سرکار خیار توی دلش گفت: «الان می‌رم کاری می‌کنم که این پسرە شکمو سر عقل بیاد»

- آهای بچه، این چیه تو دستت گرفتی؟

پسرک به اطرافش نگاهی انداخت و چیزی ندید، بعد ناگهان سرکار خیار را با آن کلاه گشادش دید و خنده‌اش گرفت:
- تو دیگه چی می‌گی خیار پلاسیده؟
- بچە بی ادب! حیف که در حال انجام مأموریتم. می‌دونی اینی که داری می‌خوری هیچ ارزش غذایی نداره؟ نه ویتامین داره، نه پروتئین، هیچ خاصیتی نداره.

پسربچه در حالی که چند دانه پفک دیگر توی دهانش می‌گذاشت گفت:
- هه هه، من که برای خاصیتش نمی‌خورم، برای مزه ش می‌خورم، خوشمزه س، خاصیت می‌خوام چیکار؟

سرکار خیار سراغ هر بچە دیگری که رفت همین جواب را دادند. هیچ بچه‌ای علاقه‌ای به خاصیت‌های میوه‌ها نداشت، آن‌ها فقط عاشق چیزهای خوشمزه بودند.