به راه بادیه رفتن به از نشستن باطل اگر مراد نیابیم به قدر شمع بکوشیم از این منظر که یکی از تکنیکهای یاد گیری و آموختن هرچیز تازه ای، استعاره ساختن و پیدا کردن مشابهها هست، این روش در یاد دادن فیزیک و حتی شعر، موثر است و اگر از جنبه آموزشی نگاه کنیم و با حفظ و مراقبت از اینکه در دام شبه علم نیفتیم، این کتاب دارای ایدهی مناسبی برای آموزش هم شعر و هم فیزیک به صورت کلی هست.
واقعیتش من اصلا این کتاب و موضوع اون رو قبول ندارم و این مطالب به نظرم منطقی نبودند. نویسنده نتونست من مخاطب رو توجیه کنه که ارتباط دادن بین فیزیک و شعر منطقی هست. به نظر من نویسنده صرفا با کلمات بازی کرده و با استفاده از لغات خاصی سعی داره این بازتاب مفاهیم علمی رو موجه نشون بده. اینها شاید فقط افکار خودشون باشه و دلیل بر علمی بودن کتاب نمیشه.
کتاب بازتاب اثری ارزشمند با نگاهی علمی و دقیق است که به موضوعات مهمی میپردازد. اطلاعات آن مستند و کاربردی هستند و میتواند برای علاقهمندان به این حوزه بسیار مفید باشد. سبک نگارش کتاب نیز قابل فهم و روان است، هرچند در بعضی قسمتها ممکن است نیاز به تمرکز بیشتری داشته باشد. در مجموع، اثری خواندنی و آموزنده است
به نظر من نباید سعی کنیم علوم تجربی همچون فیزیک را با عرفان و فلسفه خلط کنیم. چون اولا با این کار مطالب از درجهی علمی ساقط میشوند و دوما ممکن است از مسیر اصلی هر دو این شاخهها یعنی علم و عرفان خارج شده و به چیزی برسیم به نام شبه علم.
ولی انصافا باید این را هم معترف شد که نویسنده تا حدودی توانسته است مفاهیم پایه فیزیک را از اشعار حضرت مولانا استخراج کند.
من دو فصل اول کتاب را خواندم و دیگر ادامه ندادم. چون مفهوم فیزیکی ندیدم. اشعاری که آورده شده بود را میتوانستم به عرفان و اخلاق ربط دهم ولی نه به فیزیک. آیا محقق کتاب خود مدرک دانشگاهی فیزیک دارد؟ شاید دسته بندی اشعار درون کتاب خوب باشد ولی عنوان کتاب اشتباه هست.
این کتاب کتاب بینظیری در زمینه علم فیزیک و ریاضیات است این کتاب سعی میکند که بر اساس اشعار بزرگان ما به علم ریاضی و فیزیک و علم جهان پیرامونی ما پی ببرد حتماً این کتاب را بخوانید را از خواندن آن پشیمان نمیشود و علم بسیار زیادی به دست میآورید .
نقدکامل:, عنوان کتاب اشتباه است. زمان، حافظ، و، سعدی، و، نظامی، و، مولوی، فیزیک وریاصی وجودنداشت، ودر، زمان خیام و، عطغر، و، ابن سیناو.. وجود داشت. بایدعنوان کتاب این باشد: پیشتازان، علم فیزیک و ریاضی: مولوی، سعدی، حافظ، و، نظامی. سپاس
ایده و عنوان کتاب جذاب بود. اما متأسفانه برعکس عنوانش، بویی از علم و زبان علمی نداشت و به اهدافی که داشت نرسیده بود. قطعاً ویرایش سنگین و موشکافانه این کتاب زیر نظر دانشمندان علوم مربوطه این اثر را به اثر بسیار با ارزشی تبدیل خواهد کرد.
درود بر خوانندگان عزیز
تا قبل از خوندن این کتاب شعرا را در ذهنم آدمهایی خوشگذران و فقط دارای طبع شعری و ادبی تصور میکردم اما اونا از رمز و رازهای خلقت و طبیعت آگاه بودن و هر کدام یه فیزیکدان و ریاضیدان و شیمیدان و... بودن (به خوندنش میارزه وقت بذاریدبخونید)
همین ایده که نویسنده محترم زحمت کشیده و موضوعی عرفانی و حکمت آمیز را در بین اشعار شاعران حکیم ایران زمین جستجو و جمع آوری و تشریح کرده پنج ستاره داره و نگاه انسان معاصر را نسبت به علوم تجربی بازتر و متفاوت تر میکنه
شاید شما هم همیشه مثل من براتون سوال بوده که ریاضی چه کاربردی داره اینطور به نظر میرسه که توی زندگی ما هیچ تاثیر و کاربردی نداره با خوندن این کتاب میتونید به یکی از کاربردهاش پی ببرید ه خیلی جالبه و خودم نمیدونستم
همه علوم در ابتدا و انتها یکیاند و ما برای برسی بهتر اونهارو جداکردیم
در جاهای مختلف شاهد ادغام علوم بودیم اما اکثرا علوم ادبی رو ادغام نمیکنند با علوم تجربی و این کتاب یک نو آوری بود و نمادی از یکی بودن علوم
کتاب خیلی جالبی بود خیلی لذت بردم هیچ وقت فک نمیکردم ادبیات و فیزیک بهم مرتبط باشه، از این جنبه به فیزیک و ادبیات نگاه نکرده بودم، خیلی هم خوب و واضح بیان شده، از این کتابها بیشتر به اشتراک بذارید، متشکر.
آخه کجای این نوشته قوانین نسبیته؟ اصلا نسبیت قانون نداره که بر پایه دوتا اصل بنا بنا شده انیشتین برای درک نسبیت یه مثال زد گفت اگر کنار معشوق باشید میبینید زمان سریع میگذره ولی اگر رو حرارت اجاق بشینید زمان کند میگذرد
تصویر منجسم از جامعهی که کوپرنیک در ان زندگی میکرد و شرح پیوسته وقایع زندگی او سبب شده این کتاب تصویر زیبا و واضحی از زندگی کوپرنیک را اراعه کند که بسیار جایی خشنودی دارد و تشکر....:)
بهترین کتاب علمی وشعری هستش، من روخوانی خیلی خوبی نداشتم ولی با خوندن این کتاب روخانیم بهتر از قبل شد. بجزء این مسائل بهترین چیزش داشتن شعرهایی مثل شعرهای سعدی مولوی حافظ و...
اگر شعرهای خیام و عطار رو به فیزیک نسبت میدادی بهتر بود چون آنها گویا ریاضی. دانان برجستهای بودن که از رو عرفان شعر نگفتن بلکه بیشتر روحیات متافیزیکی داشتند