نقد، بررسی و نظرات کتاب دختری با گوشواره مروارید - تریسی شوالیه
4.3
16 رای
مهناز فروغیان
۱۴۰۵/۰۴/۱۹
00
به پیشنهاد یکی از خوانندگان کتاب، اول در مورد آثار نقاشی ورمیر کمی جستجو کردم و این جستجو را مفید یافتم در حین خواندن کتاب خودم را در فضای خاکستری میدیدم! اما کتاب، رمانی ظریف و هنرمندانه است که بیش از آنکه بر هیجان و پیچش های داستانی تکیه کند، با فضاسازی، شخصیت پردازی و نثر تصویرساز خود خواننده را جذب می کند. نویسنده با الهام از تابلوی مشهور ورمیر، داستانی باورپذیر و تأثیرگذار خلق کرده که به زیبایی به موضوعاتی چون هنر، شکاف طبقاتی، جایگاه زنان و احساسات ناگفته می پردازد. اگر به رمان های تاریخی، هنری و شخصیت محور علاقه دارید، این اثر یکی از بهترین انتخاب هاست؛ کتابی که آرام پیش می رود اما تا مدت ها در ذهن و احساس خواننده باقی می ماند. پایان داستان نیز خاکستری است. نه پایان خوش کلاسیک است و نه تراژدی کامل. گریت به زندگی عادی برمی گردد، اما تجربه ای را پشت سر گذاشته که تا همیشه بخشی از وجودش خواهد بود. او چیزی به دست می آورد و هم زمان چیزی را از دست می دهدبه نظر من، یکی از پیام های اصلی کتاب این است که زندگی برخلاف داستان های کلیشه ای، همیشه پاسخ های روشن ندارد. بعضی رابطه ها هرگز نام گذاری نمی شوند، بعضی احساسات هرگز بیان نمی شوند و بعضی انتخاب ها نه کاملاً درست اند و نه کاملاً غلط. شاید به همین دلیل است که کتاب پس از تمام شدن، بیش از آنکه هیجان ایجاد کند، حس دلتنگی، سکوت و تأمل در خواننده باقی می گذارد؛ حسی شبیه تماشای یک تابلوی ورمیر که در آن نور و سایه در کنار هم معنا پیدا می کنند. این همان «خاکستری ای» است که در حین خواندن کتاب حس می کنم و به نظرم، یکی از بزرگ ترین موفقیت های نویسنده در این رمان است با تشکر از کتابراه.