بله
کتاب یاری صادقانه ولی خدا، عامل پیروزی مومنان هفتمین جلد از سلسله درسگفتارهای علی صبوحی طسوجی است که روش تدبر را بر مبنای یکی از سورههای قرآن کریم ارائه داده است و مباحث اجتماعی آن را مورد بررسی قرار می‌دهد.
درباره‌ی کتاب یاری صادقانه ولی خدا، عامل پیروزی مومنان:
محتوای این کتاب حاصل سه جلسه سخنرانی علی صبوحی طسوجی است که در پاییز سال 1392 در هیئت قرآن و عترت در تهران ایراد شده.
در این کتاب سعی شده است تمام گفته‌ها به شکلی تدوین شود که به‌صورت یک جلسه‌ی مطوّل به نظر شما آید و گسستگی‌های میان جلسات مختلف و مرورها، پیوستگی مطالب را مخدوش نکند.
در این کتاب، با متنی بسیار روان که از کتابت یک گفتار ناشی می‌شود، روبه‌رو خواهید بود و در این مجموعه، به آسانی و به‌دور از تکلفات مطالعه‌ی آثار علمی و مرجع، مفاهیم برگرفته از تدبر سورههای قرآن را درک می‌کنید. به همین دلیل مجموعه‌ی درسگفتارها می‌تواند در کنار دیگر کتاب‌های تخصصی که تابه‌حال در تدبر سورههای مبارک قرآن، به وسیله‌ی مؤسسه‌ی تدبر در کلام وحی تدوین شده است، مورداستفاده قرار گیرد و محتوای تدبری را در جامعه‌ی هدف گسترده‌تری تأمین کند.
کتاب یاری صادقانه ولی خدا، عامل پیروزی مومنان برای چه کسانی مناسب است؟
اگر به مطالعه‌ی تفسیر و تحلیل سورههای قرآن کریم علاقه‌مند هستید، این کتاب برای شماست.
در بخشی از کتاب یاری صادقانه ولی خدا، عامل پیروزی مومنان می‌خوانیم:
بعضی سوره‌ی صف را سوره‌ی حواریّون هم نامیده‌اند زیرا در آیه آخر سوره کلمه‌ی حواریّون آمده است. حتی بعضی هم در تبیین و تفسیر بعضی از مسائل مهدویت (که سلام و درود خداوند بر امام مهدی باد) به این مسأله اشاره کرده‌اند که این سوره به‌دنبال ساختن و پرداختن شفاف به یاران امام زمان است؛ کسی که می‌خواهد با سوره‌ی صف مواجه شود، باید خودش را برای یک حرکت روبه‌رشد و تعریف‌شده آماده کند؛ تا جایی که بتواند بگوید: «من حواری امام زمان و یار خداوند هستم و یاری خداوند را در یاری امام زمان می‌بینم و پای آن ایستاده‌ام».
سوره می‌خواهد ما را به این نقطه برساند و به طور حتم و بدون تردید عرض می‌کنم که مهم‌ترین دلیل تأخیر افتادن ظهور امام زمان این است که هنوز ما دست‌پرورده‌ی سوره‌ی مبارکه‌ی صف نشده‌ایم و به این سوره دل نداده‌ایم و پایش نایستادیم. بیشتر با تعارف می‌گذرانیم! لذا اگر از یک زاویه‌ی دید خاص و احساسی نسبت به مقام ولایت به این سوره نگاه کنیم، این سوره از ابتدا تا انتها روضه است! «لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفعَلُونَ»؛ این‌که خداوند این سخن را به انسان بگوید، خیلی سنگین است! «کَبُرَ مَقتًا عِندَ اللهِ اَن تَقُولُوا مَا لَا تَفعَلُونَ»؛ خداوند بسیار غضب می‌کند.
می‌دانید خداوند ادعای امت را به چه قیمتی آزمود؟ خداوند این امت مدعی را به قیمت سیدالشهدا آزموده است! بسیار بسیار بالاتر از آن است که تصور کنیم. فرمود: «عیبی ندارد؛ من حسینم را به میان میدان می‌آورم؛ شما هم بیایید ببینم ادعایتان چقدر واقعی است!» و جز شرمندگی برای امت چیزی نماند. پس‌ازآن خداوند فرمود: «حال که این‌طور است، بمانید تا آدم شوید!» درواقع من می‌توانم عرض کنم «غیبت» به یک معنا از بعد از عاشورا شروع شد. دیگر مثل امام حسینی را برای اتمام‌حجت بر خلق و تمام کردن کار به میان آوردن، کافی است. ولی ما به حاشیه‌ی تاریخ رفته‌ایم و هنوز هم در حاشیه‌ایم و منتظر هستیم و این انتظار هم طول می‌کشد.
