کتاب بی‌سلام، بی‌هیچ...

کتاب بی‌سلام، بی‌هیچ... مجموعه اشعار سه شاعر معاصر، محمد طهوری راد، علیرضا یونس زاده حقیقی و پگاه اصفهانی است که در قالب شعر نو سروده شده‌اند و درونمایه‌هایی عاشقانه، عارفانه، مذهبی، اجتماعی و... دارند.

با علیرضا یونس زاده حقیقی بیشتر آشنا شویم:

او متولد 29 دی ماه 1333 در شیراز است و در رشته‌ی مجسمه‌سازی از موسسه رسام فارغ‌التحصیل شد. یونس زاده از ابتدای جوانی به شعر و شاعری علاقه فراوانی داشت به همین دلیل به مطالعه آثار شعرا و ادیبان بزرگ روی آورد و سروده‌های خودش در سبک شعر سپید را در کتابی به نام احساس و اندیشه منتشر کرد. علیرضا یونس زاده حقیقی علاوه این که مجسمه‌سازی خوش ذوق و حرفه‌ای به شمار می‌رود، مجموعه شعرهای دیگری از جمله «بی‌سلام، بی‌هیچ» و «تکرار پاییز» منتشر کرده است.

با محمد طهوری راد بیشتر آشنا شویم:

او در سال 1351 متولد شد و در کنار سرودن شعر، به هنر موسیقی هم مشغول است. پیش از این مجموعه شعر از او دو کتاب‌ دیگر با عنوان‌های «... و شاید هذیان‌های یک روح بیمار» و «چند مثنوی» منتشر شده است که یادآور سبک احمد شاملو در شعر و سبک نوشتاری صادق هدایت هستند. بیشتر مضامین شعرهای او عاشقانه و اجتماعی است و نگارشی روان و دلنشین دارند و صنایع و فنون ادبی و تمثیلات بسیار در سروده‌های این شاعر خوش قریحه به چشم می‌خورد که نشان‌دهنده پختگی ذهن و قلم او است.

با پگاه اصفهانی آشنا شویم؟

این شاعر جوان متولد سال 1371 در قزوین است و از کودکی به خواندن و شنیدن اشعار فارسی علاقه فراوانی داشت. اصفهانی پس از وقوع زلزله بم آن‌چنان تحت تاثیر قرار گرفت که طبع شاعرانه‌اش بروز نمود و نخستین شعرهای خود را برای آن واقعه دلخراش سرود. با وجود علاقه فراوانی که به رشته ادبیات داشت، رشته مهندسی نرم‌افزار را تا پایان مقطع کارشناسی ارشد به پایان رساند و هم زمان همراه با تحصیل به فعالیت‌های ادبی می‌پرداخت. در تابستان 1399 بسیار مصمم شد تا نخستین مجموعه شعر خود با نام «پیک خیال» را منتشر کند.

مطالعه کتاب بی‌سلام، بی‌هیچ مناسب چه کسانی است؟

اگر به اشعار فارسی معاصر علاقه دارید، از خواندن سروده‌های دلپذیر این کتاب لذت خواهید برد.

در بخشی از کتاب بی‌سلام، بی‌هیچ می‌خوانیم:

سکوت خزان
علیرضا یونس زاده حقیقی (بهناز)
صدای خش خش برگ زرد درختان
سکوت دلنشین پاییزی را می‌شکند
فصل خزان با آن همه غمناکی اش
چه زیباست!
از پشت پنجره بیرون را که نگاه می‌کنم!
درختان را می‌بینم که برهنه شده اند؟
همه جا در سکوت فرورفته!
و تنها صدای یک پرنده به آن سکوت
زیبایی می‌بخشد
سکوت خزان
که با خش خش برگ درختان
باز هم به آن زیبایی خاص می‌بخشد
سکوت خزان
با صداهای عاشقانه‌اش چه زیباست!
سکوت خزان
همه آرزویش را دارند؟
زیرا دوستش دارند