کتاب این سه کارآگاه 2: میمون نیمه شب

کتاب این سه کارآگاه 2: میمون نیمه شب نوشته‌ی زک نوریس، ادامه‌ی داستان سه نوجوان بازیگوش را به تصویر می‌کشد که تصمیم گرفتند به جنگل‌های آمازون سفر کنند و در آنجا با اتفاقات خطرناکی روبه‌رو می‌شوند.

درباره‌ی کتاب این سه کارآگاه 2: میمون نیمه شب:

در این مجموعه کتاب ماجرای اوتیس، کودی و ری دوازده ساله را می‌خوانید که نوجوانانی بسیار کنجکاو و عاشق بازی کردن در نقش کارآگاه هستند. در این جلد کارآگاهان می‌خواهند با یک ماشین به جنگل‌های آمازون بروند و بسیار خوشحال و هیجان زده هستند. پدر آنان نیز قصد دارد تا تصویر یک فرد بسیار مهم را در صنعت قهوه به نام انریکو استواز برایشان بکشد. اما با ماجراهای خطرناکی مواجه می‌شوند. حیوانات درنده به سمت آن‌ها حمله می‌کنند، دزدانی قصد غارتشان را دارند و حوادث گوناگون دیگری برایشان رخ می‌دهد. آیا آن‌ها می‌توانند جان سالم به در ببرند؟

کتاب این سه کارآگاه 2: میمون نیمه شب برای چه کسانی مناسب است؟

این کتاب برای نوجوانانی که به داستان‌های معمایی و رازآلود علاقه دارند، جذاب خواهد بود.

در بخشی از کتاب این سه کارآگاه 2: میمون نیمه شب می‌خوانیم:

اوتیس از پنجره‌ی هواپیما بیرون را نگاه کرد. درحالی‌که تابش شدید نور خورشید چشم‌های قهوه‌ای‌اش را کج‌وکوله کرده بود گفت: «رودخونه شبیه یه مار بزرگه که توی جنگل پیچ‌وتاب خورده.»

کودی، برادر دوقلوی اوتیس، گفت: «گارا... نیا نیاگارا.» سپس دسته‌ای از موهای قهوه‌ای‌اش را از جلوی پیشانی‌اش کنار زد و گفت: «خیلی خوب نشده، اما دوستش دارم.»

اوتیس بینی کک‌ومکی‌اش را چین داد و به برادرش نگاه کرد: «گارا نیا یعنی چی؟! واروخونی بهتر از این بلد نبودی؟ بعدش هم درسته که نیاگارا پر از آبه، اینجا رود آمازونه. چقدر کلمه‌بازی‌هات بی‌مزه و آبکی شدن.»

کودی با ناراحتی گفت: «نه که کلمه‌بازی‌های شما خیلی بهتره! ربط نداشت اما تقارن که داشت2!»

دخترعمه‌شان، ری لی، از ردیف جلو سرک کشید و گفت: «آمفیسبینا، آم فیس بینا، یا مار دوسر هم یه‌جورهایی متقارنه!»

دوقلوها با هم گفتند: «چی؟»

پدرشان آقای هایدن کارسون و دوست خانوادگی‌شان، ماکسیم چَتِرتون، کلمه را تکرار کردند. ماکسیم مهارت‌های زیادی داشت. اوایل فقط دستیار پدر بود اما کم‌کم عضوی از خانواده شد.

ری سر جایش صاف نشست و موی سیاه کوتاهش را تکان داد: «یه مار افسانه‌ایه که هر دو طرف بدنش سر داره. وقتی داشتم لغت‌نامه رو نگاه می‌کردم، بهش برخوردم. حفظش کردم، چون می‌دونستم توی سفر به ‌دردم می‌خوره. کودی واروخونی رو دوست داره و اوتیس هم بازی با کلماتی که معنی‌های مختلف دارن، پس...»