کتاب دفتر خاطرات هیولاها 7: حمله‌ی برفیولاها به اردوی تابستانی

کتاب دفتر خاطرات هیولاها 7: حمله‌ی برفیولاها به اردوی تابستانی نوشته‌ی تروی کامینگز از نویسندگان پرفروش نیویورک تایمز، ماجراجویی‌های هیجان‌انگیز الکساندر با دوستانش را در اردوی تابستانی به تصویر می‌کشد که در آنجا با یک هیولای برفی عجیب و غریب روبه‌رو می‌شوند.

موضوع کتاب دفتر خاطرات هیولاها 7: حمله‌ی برفیولاها به اردوی تابستانی چیست؟

در کتاب حمله‌ی برفیولاها به اردوی تابستانی (Flurry of the Snombies) جلد هفتم از مجموعه‌ی دفتر خاطرات هیولاها، الکساندر، ریپ و نیکی در اردوی تابستانی به سر می‌برند و هوا هم واقعاً گرم بود! اما ناگهان برف شروع به باریدن کرد و الکساندر و دوستانش هیولای برفی‌ ناشناخته و عجیب و غریبی را دیدند...

درباره مجموعه‌ی دفتر خاطرات هیولاها:

نخستین جلد از این مجموعه جذاب و هیجان‌انگیز در سال 2013 انتشار یافت که با استقبال بسیار زیاد مخاطبان کتاب، یعنی کودکان مواجه شد. متن کتاب‌های مجموعه دفتر خاطرات هیولاها (The Notebook of Doom) ساده و روان است و خواندن آن‌ها سریع پیش می‌رود به همین دلیل این کتاب‌ها به تقویت مهارت مطالعه و تند خوانی کودکان کمک می‌کند. تروی کامینگز (Troy Cummings) علاوه بر نویسندگی، تصویرگری کتاب‌های این مجموعه محبوب را هم بر عهده داشته است.

در پایان هر جلد از کتاب‌های دفتر خاطرات هیولاها بخشی شامل مجموعه‌ای از سوال‌ها و تمرین‌ها قرار داده شده تا کودکان بعد از مطالعه کتاب، بیشتر بتوانند با فضای آن ارتباط برقرار کنند، مروری دوباره بر داستان داشته باشند و برای مطالعه جلد بعدی کتاب آماده و هیجان‌زده بشوند. انجام تمرین‌های عملی گفته شده در پایان کتاب که شامل درست کردن کاردستی هم می‌شوند باعث افزایش خلاقیت کودکان و مهارت‌های عملی و دست ورزی آن‌ها می‌شود.

کتاب دفتر خاطرات هیولاها 7: حمله‌ی برفیولاها به اردوی تابستانی مناسب چه کسانی است؟

این کتاب برای کودکان سنین 7 تا 12 ساله‌ی که به داستان‌های فانتزی علاقه دارند، مفرح و سرگرم کننده خواهد بود.

در بخشی از کتاب دفتر خاطرات هیولاها 7: حمله‌ی برفیولاها به اردوی تابستانی می‌خوانیم:

هری جنگلبان خم شد تا صورتش روبه روی صورت الکساندر قرار بگیرد. موهای وزوزی‌اش را دم اسبی بسته بود، ریش ژولیده‌ای داشت و بازوهایش پر موترین بازوهایی بودند که الکساندر تابه حال دیده بود. او گفت: «تو باید الکساندر باپ باشی. از همه‌ی فسقلی‌ها دیرتر رسیدی.»

الیکساندر گفت: «ام... بله.» نمی‌توانست از پاهای پر موی جنگلبان چشم بردارد، حتی انگشت‌های پایش هم پشمالو بودند.