کتاب دفتر خاطرات هیولاها 10: هیولای هزار چهره

کتاب دفتر خاطرات هیولاها 10: هیولای هزار چهره نوشته‌ی تروی کامینگز نویسنده پرفروش نیویورک تایمز، داستان‌های جالب و پر از دردسر الکساندر، پسرک مو فرفری را به تصویر کشیده است که این بار باید از هیولای استرمانت محافظت کند.

موضوع کتاب دفتر خاطرات هیولاها 10: هیولای هزار چهره چیست؟

در کتاب هیولای هزار چهره (Snap of the Super-Goop) جلد دهم از مجموعه‌ی دفتر خاطرات هیولاها، الکساندر مدام شاهد دیدن هیولاهایی است که قبلاً آن‌ها را شکست داده است. دوستانش ریپ و نیکی فکر می‌کنند که او دارد دیوانه می‌شود. آیا ممکن است برفیولاها باز هم به شهر برگشته باشند؟ یا اینکه هیولای جدیدی وجود دارد که می‌تواند به هر چیزی که می‌خواهد تبدیل شود؟ برای دانستن جواب این سوال‌ها ماجراها و اتفاقات غیرقابل پیش‌بینی داستان را دنبال کنید...

درباره مجموعه‌ی دفتر خاطرات هیولاها:

نخستین جلد از این مجموعه جذاب و هیجان‌انگیز در سال 2013 انتشار یافت که با استقبال بسیار زیاد مخاطبان کتاب، یعنی کودکان مواجه شد. متن کتاب‌های مجموعه دفتر خاطرات هیولاها (The Notebook of Doom) ساده و روان است و خواندن آن‌ها سریع پیش می‌رود به همین دلیل این کتاب‌ها به تقویت مهارت مطالعه و تند خوانی کودکان کمک می‌کند. تروی کامینگز (Troy Cummings) علاوه بر نویسندگی، تصویرگری کتاب‌های این مجموعه محبوب را هم بر عهده داشته است.

در پایان هر جلد از کتاب‌های دفتر خاطرات هیولاها بخشی شامل مجموعه‌ای از سوال‌ها و تمرین‌ها قرار داده شده تا کودکان بعد از مطالعه کتاب، بیشتر بتوانند با فضای آن ارتباط برقرار کنند، مروری دوباره بر داستان داشته باشند و برای مطالعه جلد بعدی کتاب آماده و هیجان‌زده بشوند. انجام تمرین‌های عملی گفته شده در پایان کتاب که شامل درست کردن کاردستی هم می‌شوند باعث افزایش خلاقیت کودکان و مهارت‌های عملی و دست ورزی آن‌ها می‌شود.

کتاب دفتر خاطرات هیولاها 10: هیولای هزار چهره مناسب چه کسانی است؟

این داستان برای کودکان 7 تا 12 ساله‌ای که به داستان‌های تخیلی و فانتزی، علاقه دارند، دوست داشتنی و جذاب است.

در ربخشی از کتاب دفتر خاطرات هیولاها 10: هیولای هزار چهره می‌خوانیم:

الکساندر مثل برق از پله برقی دوید بالا. وقتی به طبقه‌ی نهم رسید، دیگر نفسی برایش نمانده بود. او بدو بدو خودش را به کلاسش رساند.الکساندر به اطراف نگاه کرد. بچه‌ها داشتند حرف می‌زدند، می‌خندیدند و می‌دویدند این طرف و آن طرف. یک نفر داد زد: «روز خوبی دیر رسیدی قورباغه‌ی دماغو! معلم نداریم!»