بله
سید ابوالقاسم حاجی میر در کتاب دعاهای قرآنی، به مفهوم و حقیقت دعا، آموزش دعا کردن، دعاهای قرآنی که با کلمه رَبّ، رَبّنا و اللّهُمَّ شروع می‌شوند، آیاتی از قرآن کریم که در حکم دعا هستند و ... می‌پردازد.
درباره‌ی کتاب دعاهای قرآنی:
بخشی از آیات قرآن مجید به دعاهایی که انبیا و اولیا از خداوند طلب می‌نمودند، اختصاص دارد. برخی از آیات نیز درخواست‌هایی که مقبول است انسان‌های پاک از پروردگار بخواهند، بیان می‌کند تا هم اهمیت دعا را از دیدگاه قرآن بیان نماید و هم طریقه‌ی دعا و مناجات کردن و خواسته‌هایی که می‌توان از خداوند طلب نمود را به مردم آموزش دهد.
در قرآن دعا و نیایش جایگاه و نقشی اساسی دارد و علاوه بر اینکه مومنان را تشویق به دعا کردن می‌کند، خود نیز به بیان بهترین دعاها پرداخته و طریقه دعا و مناجات کردن به مومنان را با تبیین کردن دعاهای به خصوصی آموزش می‌دهد.
قرآن نازل، در بردارنده‌ی قرآن صاعد است؛ این به این معناست که پروردگار قادر دعاهای بسیاری را در قرآن کریم به سوی بندگانش نازل کرده است. قرآن کلام نازل و پایین آمده‌ی خداوند است و دعا، کلام صاعد و بالا رونده‌ی او! هر دعایی که در قرآن ذکر شده موضوع، درخواست و نیازی خاص از پروردگار متعال است. آیاتی از قرآن کریم که درخواستی از خداوند مهربان طلب شده، دعا هستند و در بعضی حالات حکم دعا را دارند. اگر چه واژه‌های ربنا، اللهم و ... ابتدای آن‌ها باشد یا نباشد.
در بخشی از کتاب دعاهای قرآنی می‌خوانیم:
آزمون‌هاى بشرى با دو هدف انجام مى‌شود: گاه براى کشف مجهولى است مانند تمام امتحاناتى که در سطوح مختلف آموزش و پرورش و دانشگاه‌هاست؛ همه براى این است که بدانند کدام شاگرد دروس خود را به گونه صحیح و کامل آموخته و کدام نیاموخته است و یا این که طلاى مشکوکى را به درون کوره مى‌برند تا معلوم شود باطن آن چیست؛ آیا واقعاً طلاست یا فلز دیگر و اگر طلاست، خالص است یا ناخالص.
نوع دیگرى از امتحان براى کشف مجهول نیست، بلکه براى رساندن به کمال صورت مى گیرد، مثل این که مى‌دانیم فلان طلا ناخالصى دارد، آن را به کوره مى‌بریم تا ناخالصى‌ها بسوزد و طلاى خالص به دست آید و از این قبیل تمام تمرین‌هایى است که ورزشکاران پیش از حضور در میدان مسابقه انجام مى‌دهند؛ همه اینها براى پرورش و رسیدن به کمال مطلوب است.
