کتاب ماجراجو در کردستان

کتاب ماجراجو در کردستان نوشتۀ موسی زمان‌زاده دربان و محمد جولایی تهرانی، به آب و هوا، جاذبه‌های گردشگری، سوغات، غذاهای محلی و ویژگی‌های خاص این استان می‌پردازد.

دربارۀ کتاب ماجراجو در کردستان:

کردستان ناحیه کردنشین قسمت باختری کشور و مرکز آن شهر سنندج و شهرهای مهم آن بانه، سقز، مریوان، اورامان، گروس و بیجار است. مساحت این استان حدود 29 هزار کیلومتر مربع است که 1/7% مساحت کل کشور را تشکیل می‌دهد.

قدمت و کهن بودن این استان را می‌توان از پادشاهی دولت ماد و سلسله‌های دیگر در آن فهمید. هر چند این استان از لحاظ آب و هوایی به دلیل کوهستانی بودن بسیار سردسیر است، اما زیبایی‌های طبیعی این استان جذابیت دوچندانی دارد.

چشمه‌های آب معدنی، آبشارها، پارک‌های کوهستانی، سراب‌ها و مکان‌های تاریخی دیگر هر ساله گردشگران بسیاری را می‌پذیرد. از جمله صنایع دستی و سوغات این استان می‌توان به سبدبافی، گیوه، نان خرمایی، منبت‌کاری، عسل، نان برنجی، کنجد شکری، گردو و... اشاره کرد.

این استان غذاهای محلی بسیار خوشمزه، لذیذ و پرطرفداری همچون آش دوغ، کباب کردی، ترخینه و... دارد. استان کردستان جزء معدود نقاطی است که فاقد راه‌آهن است و محورهای ارتباطی آن با استان‌های همجوار از طریق راه‌های آسفالت درجه یک میسر است. بیش‌ترین حجم تردد بین شهری روی محورهای شمالی و جنوبی و محور شرقی‌ غربی انجام می‌گیرد.

خواندن کتاب ماجراجو در کردستان به چه کسانی پیشنهاد می‌شود؟

این کتاب به تمام افرادی که به گردشگری و سفر و آشنایی با شهرهای دیگر علاقه‌مند هستند پیشنهاد می‌شود.

در بخشی از کتاب ماجراجو در کردستان می‌خوانیم:

اردلان نام سابق ولایت کردستان ایران و نیز نام خاندانی بود که در قرن هشتم هجری قمری در قسمت وسیعی از ولایت کردستان حکومت می‌کرد. منشاء قطعی آنان معلوم نیست ولیکن در دوره صفویه عنوان والی داشتند و گاهی نیز به دولت عثمانی وفاداری می‌کردند و در مقابل، سلاطین عثمانی در تقویت هرچه بیش‌تر کردها می‌کوشیدند. در دوره صفویه دولت ایران به قسمت وسیعی از کردستان آن روز تسلط داشت که دامنه‌های شرقی کوه‌های زاگرس را در بر می‌گرفت. با تشکیل سلسله زندیه، برای نخستین بار در تاریخ ایران، سلسله‌ای کردنژاد به سلطنت رسید. در اواخر حکومت سلسله زندیه و اوایل حکومت قاجاریه قسمتی از آذربایجان غربی به دست طایفه دنبلی از طوایف بزرگ کرد افتاد که مرکز آن شهر خوی بود.