کتاب من 12 سال دارم و دنیا را نجات دادم!

کتاب من 12 سال دارم و دنیا را نجات دادم! نوشته‌ی دی کی برنتلی از آثار پرفروش آمازون است و داستان پسر نوجوان و ماجراجویی را روایت می‌کند که به دلیل شرایط سخت مالیِ خانواده‌اش مجبور می‌شود مدتی در خانه‌ی پدربزرگش زندگی کند. طی این مدت اتفاقات و موقعیت‌هایی پیچیده و بامزه‌ای برایش رخ می‌دهد و تصمیم می‌گیرد مشکلات را خودش حل کند.

درباره کتاب من 12 سال دارم و دنیا را نجات دادم:

«آدام شانون داکوتا کار» شخصیت اصلی کتاب من 12 سال دارم و دنیا را نجات دادم! (I'm 12 Years Old And I Saved The World) از اسم و فامیلی‌اش خوشش نمی‌آید. او یک موبایل دارد که فقط برای تماس گرفتن با پدر و مادرش تنظیم شده است. مادرش به او اجازه نمی‌دهد موهایش را هر طور که دوست دارد کوتاه کند و از همه بدتر این است که پدر آدام به تازگی شغلش را از دست داده و پدر و مادر آدام در شرف جدایی هستند. اکنون آدام به خاطر مشکلات مالی و جدایی خانواده‌اش باید برای مدتی با پدربزرگش در یک اتاق زندگی کند. شرایط زندگی به خوبی و سادگی پیش نمی‌رود و ماجراهای عجیبی اتفاق می‌افتد. آدام بالاخره تصمیم می‌گیرد خودش دست به کار شود و همه مشکلات را درست کند، او در سخت‌ترین شرایط هم حس طنز و شوخ ‌طبعی‌اش را از دست نمی‌دهد.

مطالعه کتاب من 12 سال دارم و دنیا را نجات دادم به چه کسانی توصیه می شود؟

این رمان جذاب و دوست‌داشتنی متن ساده و روانی دارد و خواندن آن به نوجوانانی که به داستان‌های ماجراجویانه علاقه دارند، پیشنهاد می‌شود. البته این کتاب برای افراد بزرگسال هم مناسب است؛ زیرا داستانی سرگرم‌کننده دارد و می‌تواند برایشان تداعی‌کننده خاطرات کودکی و نوجوانی باشد.

دی کی برنتلی بیشتر بشناسیم:

دی کی برنتلی (D. K. Brantley) همیشه ‌و در همه‌ حال مشغول نوشتن است؛ در اتاق‌غذاخوری، آشپزخانه، اتاق‌خواب، سالن نشیمن و زیر زمین خانه‌اش می‌نویسد. این نویسنده‌ی توانمند به همراه همسر، دو فرزندش و سگ کوچک‌شان در کلیولند تنسی زندگی می‌کند. او غیر از نویسندگی به مطالعه، نواختن موسیقی و ساختن گیتار هم مشغول است.

در بخشی از کتاب من 12 سال دارم و دنیا را نجات دادم می‌خوانیم:

همین‌که سرتان را با مباحث بیهوده و حوصله‌سربرِ جلسات انجمن‌ اولیا و مربیان مدرسه درد نیاورده‌ام، باید از من ممنون باشید. جلساتی که مامان از اول تا آخرش قیافه‌ای حق‌به‌جانب به خود می‌گیرد و در مقام تأیید معلم‌ها مرتب سرش را تکان می‌دهد. بالاخره هرچه که باشد او هم یک جورایی معلم است و مشکلات عدیده‌ای که معلمان هر روز با آن درگیر هستند را خوب درک می‌کند. در ضمن دیگر مجبور نیستید که وقت‌تان را برای خواندن اینکه چگونه کسب‌وکار اینترنتی من تمام شد، تلف کنید. چون کاملاً فهمیدم افرادی که به سایت من سر می‌زدند و کالاهای مرا می‌خریدند، از همان دوستان بابابزرگم بودند که او خودش هزینه‌ی خریدشان را می‌داد تا من خیال کنم که دارم کار مفیدی انجام می‌دهم! و دیگر نیازی نیست از اینکه چه فرصت‌های متعددی را برای تبدیل‌شدن به شوالیه‌ای زرین‌زره برای نوئل سوزانده‌ام حرص بخوردید.

بله. من از گفتن همه‌ی این حرف‌ها صرف‌نظر می‌کنم و یک‌راست شما را به مهم‌ترین بخش ‌داستان می‌برم. به ‌پایان سال تحصیلی خوش آمدید. اگر دل‌تان برای رفیق شش‌دانگِ من یعنی مایک چاقالو تنگ‌شده باید بگویم که فقط شما نیستید که چنین حسی دارید. بالاخره یکی از چیزهایی که در موردش شایع‌شده باید حقیقت داشته باشد، چون از روزی که مامانم معلم جایگزین شود، من هم دیگر او را ندیدم.

من هر چند روز یکبار، موقعی که از درب خانه‌شان رد می‌شوم، درب‌شان را می‌زنم، اما هیچ کس جواب نمی‌دهد. عجیب است، اما خب من چه‌کار می‌توانم بکنم؟