کتاب ایده‌ها، ایده پردازان و رهبران بزرگ سیاسی

کتاب ایده‌ها، ایده پردازان و رهبران بزرگ سیاسی به قلم آنه پرکینز به‌ صورت خیلی مختصر و مفید، برخی از نظریات، ایده‌ها و مکاتب سیاسی را معرفی می‌کند و شما را با نظریه‌پردازان و سیاستمدارانی که در گروه کشورگشایان، انقلابیون، آزادی‌خواهان و حتی رهبران دینی قرار دارند، آشنا می‌سازد.

کتاب ایده‌ها، ایده‌پردازان و رهبران بزرگ سیاسی، شما را با سیاست ملت‌ها و انواع مکاتب آن آشنا می‌سازد، البته برخی ایده‌های موجود در آن، هم برای واحدهای کوچک‌تر و هم بزرگ‌تر به کار می‌رود. در مجموع می‌توان چنین اظهار داشت که سیاست در جست‌وجوی پاسخ به سؤالاتی در سطح کلان است.

در این کتاب، آنه پرکینز (Anne Perkins) گروه ویژه‌ای از نظریه‌پردازان و رهبران را انتخاب کرده است؛ از آثار بنیانگذارانی مانند افلاطون و ارسطو گرفته تا لاک، مونتسکیو و مارکس و سیاست‌های قرن بیست‌ویک را می‌توان در آن یافت.

بنیانگذاران و فاتحان امپراتوری‌ها، انقلابیون و رهبران نیز از جمله مردان و زنانی هستند که تأثیرگذار بوده‌اند و عملکرد آن‌ها به ‌نوبه‌ی خود در آثار فلاسفه سیاسی تأثیرگذار بوده و به ‌طور متقابل از آن‌ها تأثیر پذیرفته‌اند، با این اوصاف تعدادی از آن‌ها نیز در کتاب حاضر حضور دارند.

ممکن است بتوان چندین نفر دیگر را نیز به این مجموعه اضافه کرد. در حقیقت می‌توان چنین برداشت کرد که شاید این کتابچه می‌خواهد شما را ترغیب کند تا فهرستی شخصی برای مطالعه‌ی بیشتر خود تهیه کنید.

مطالعه‌ی کتاب ایده‌ها، ایده‌پردازان و رهبران بزرگ سیاسی به چه کسانی توصیه می‌شود:

خواندن این کتاب برای تمامی متخصصان، علاقه‌مندان و پژوهشگران حوزه‌ی سیاسی پیشنهاد می‌شود.

در بخشی از کتاب ایده‌ها، ایده‌پردازان و رهبران بزرگ سیاسی می‌خوانیم:

سنت سیمون که بعضاً به‌عنوان پدر بزرگ سوسیالیسم معرفی می‌شود، معتقد بود که علم دارای پتانسیل لازم برای تغییر سیاسی و همچنین فیزیکی دنیا می‌باشد و بحث می‌کرد که جامعه می‌تواند به‌طور مسالمت‌آمیز به یک اقتصاد طراحی شده‌ی مدیریت شده برای منافع مشترک دست یابد.

هنری دو سنت سیمون در میان اولین‌هایی بود که سعی کرد از انقلاب فرانسه درس‌هایی را فراگیرد. او یک فلسفه تاریخی را ارائه داد که تلاش می‌کرد تحول جامعه از دوره قرون‌وسطی به دوره معاصر را توضیح دهد، ایده‌هایی که بعداً توسط کارل مارکس مورد توجه و پیگیری قرار گرفت.

سنت سیمون تأثیر توسعه اقتصادی بر سازمان جامعه و تحلیل بردن قدرت معنوی و مادی را شناسایی کرده بود. رشد صنعت، طبیعتی که رهبری صنعتی دارد که بیش از اجبار، همکاری‌جویانه است و ظهور دانش و شکاکیت علمی، قدرت کلیسا و دولت را تضعیف می‌کرد.

به عقیده سنت سیمون، خشونت انقلاب فرانسه ناشی از اشتباه شاه در پشتیبانی از نجبا به جای طبقات صنعتی جدید بود؛ اما طبقات صنعتی به‌طور کامل برای ایفای نقششان آماده نشده بودند و بدین ترتیب نظام سلطنتی بایستی دوباره برقرار می‌شد.

بدین ترتیب، در این دوره، حقوق‌دانان و طبقات متوسط که به‌وسیله انقلاب کنار گذاشته شده بودند، مسلط شدند، وجود دولت به‌عنوان یک پست نمایشی برای یک جامعه عادلانه که کار ویژه‌اش اساساً اعمال زور بود، غیرضروری شده بود.