کتاب معجزه یک زن

کتاب معجزه یک زن نوشته مینا خداکریمیان، به روانشناسی و چگونگی شناخت زنان و مسئله خشنوت علیه آن‌ها در جامعه ایران می‌پردازد و باورهای نادرستی را که درباره‌شان وجود دارد، مورد ارزیابی قرار می‌دهد.

در جوامع مختلف همواره اختلافاتی مانند حقوق مساوی میان زن و مرد، آزادی عمل و ... وجود دارد. این اختلافات از سالیان گذشته تا کنون نه فقط در ایران بلکه در کشورهای پیشرفته نیز به چشم می‌خورد. زنان همواره به دنبال دستیابی به استقلال و بی‌نیازی خود نسبت به مردان بوده‌اند.

این کتاب ویژگی‌های مثبت زنان را به آنان یادآوری و اعتماد به نفسشان را تقویت می‌کند و مخاطب خود را زنانی قرار داده است که توانایی‌ها و قابلیت‌های خود را نمی‌شناسند و باور ندارند. این اثر همچنین برای مردانی که می‌خواهند با دیدگاهی بازتر و مثبت‌تر به مشکلات خود با همسرشان بیندیشند و بیاموزند که چگونه می‌توانند بهترین واکنش را در مقابل همسرشان داشته باشند، بسیار سودمند است.

روی سخن این کتاب با آن دسته از زنانی است که از شرایط روحی و روانی سالمی برخوردارند و هنجارهای زندگی آثار روانی شدیدی بر آنان نداشته است. شاید از خود بپرسید پس آن دسته از مردانی که ناچار به تحمل مشکلات و سختی‌ها به خاطر همسرشان هستند چه؟ در این کتاب به آنان نیز پاسخ داده شده است.

این اثر شامل زوج‌هایی است که با یکدیگر بر سر نقاط ضعف همسرشان مشکل دارند و دوست دارند شناخت بیشتری نسبت به هم داشته باشند. باید توجه داشته باشید که هیچ خوب و بد مطلقی در جهان وجود ندارد و هر رفتار ناپسند، در لایه‌های پنهان درون انسان ریشه دارد که با کمی شناخت می‌توان لذت بیشتری از کنار هم بودن برد.

در بخشی از کتاب معجزه یک زن می‌خوانیم:

خانم‌ها با توجه به نوع روابط زوج‌های دیگر و تغییرهای جسمی و روانی آنان، به راحتی پی می‌برند که کدام‌یک از آنان با هم صمیمی هستند، کدام‌یک از هم خشمگین و ناراحت هستند و کدام‌یک تظاهر به دوستی و صمیمیت می‌کنند، کدام‌یک حسود هستند، کدام‌یک برتری‌جو هستند و ... به طور کلی، خانم‌ها از طریق احساس قوی خود، دگرگونی یا تغییرها را در دیگران به سرعت متوجه می‌شوند. در حالی که مردان در هنگام گوش دادن، خونسرد بوده و سعی دارند بر اوضاع مسلط باشند و چهره شان دچار تغییر نشود، در این حالت، حتی ممکن است مردان بی‌احساس جلوه کنند در حالی که چهره زنان هنگام حرف زدن و گوش دادن، حالت‌های خاصی به خود می‌گیرند و حالت‌های ناراحتی، ترس، خشم، تعجب و لذت در چهره آنان قابل مشاهده است.

عواطف مرد در نیمکره راست مغز ولی عواطف زن در دو نیمکره مغز قرار دارد. این امر به زن کمک می‌کند که از قدرت عواطف و احساس قوی‌تری برخوردار شود و به مرد نیز کمک می‌کند که از احساسات خود به صورت مستقل استفاده کند. به طوری که مرد، عواطف خود را با خویشتن‌داری در برخورد با مشکل‌ها، مشاجره‌ها، خوشحالی، سخن گفتن‌ها و ... به طور معمول کمتر دخالت می‌دهد؛ در حالی که زن، هم‌زمان با دیگر فعالیت‌ها، حتی در مسائل بسیار جدی، احساس‌های خود را دخالت می‌دهد.

مرکز شنیداری در مردان فقط در نیمکره چپ مغز قرار دارد. در حالی که زنان برای شنیدن، از دو نیمکره مغز بهره می‌گیرند. قدرت شنوایی همانند قدرت گویش در زنان، قوی‌تر از مردان است. مادران با صدایی کوچک و یا صدای گریه کودک، به سرعت از خواب بیدار می‌شوند و حتی اگر کودک در دوردست باشد، از گریه کودک متوجه حال او می‌شوند؛ در حالی که وقتی پدر در خواب باشد، صدای گریه کودک را نمی‌شنود مگر این که صدای گریه، خیلی بلند باشد.