کتاب آیین و آوا: آموزش سنتور

کتاب آیین و آوا: آموزش سنتور نوشته سعید نیاکوثری، موسیقی را به هنرجویان، کودکان و نوجوانان آموزش می‌دهد و تمرین‌هایی نیز برای یادگیری سنتور دارد.

به کار بردن شعرهای کودکان و نظم‌های ادبی که در کتاب‌های درسی دوره دبستان آموزش داده می‌شوند، نقش و تأثیر مهمی در ماندگاری آواها و یادگیری ریتم و وزن‌های مختلف موسیقی به‌خصوص وزن‌های لنگ و کشش‌های نقطه دارد، تا آن جا که می‌توان با رعایت استانداردهای آموزشی از همان ابتدای دوره یادگیری موسیقی، آموزش‌ها را با سازهای موسیقی ایرانی به‌خصوص سنتور شروع کرد.

این کتاب به کودکان ساز سنتور را می‌آموزد. نیاکوثری در اثر خود در آغاز به مبحث تئوری موسیقی می‌پردازد، سپس در فصل بعد کودکان و نوجوانان را با نت‌ها در موسیقی آشنا می‌کند.

اهمیت و کاربرد نقطه در موسیقی، علامت‌های برگشت یا تکرار در موسیقی، اتودهای اجرایی در سنتور، اهمیت صحیح در دست گرفتن مضراب‌ها و شیوه چسباندن نمد به مضراب از دیگر فصول این کتاب است. در بخش انتهایی نیز چند تمرین مختلف برای ساز سنتور وجود دارد.

خواندن کتاب آیین و آوا به چه کسانی پیشنهاد می‌شود؟

این کتاب برای علاقه‌مندان به موسیقی به‌ویژه ساز سنتور بسیار سودمند و کاربردی است.

با سعید نیاکوثری بیشتر آشنا شویم:

سعید نیاکوثری در سال 1340 به دنیا آمد. او با مدرک دکترا ار دانشگاه شیراز فارغ‌التحصیل شد. نیاکوثری موسیقی را نزد استادانی مانند پرویز مشکاتیان، جلال ذوالفنون و سید نورالدین رضی سروستانی آموخت.

او در سال 1367 کانون فرهنگی هنری صبا را با هدف حفظ و آموزش موسیقی تأسیس کرد. کسب مدال برنز مسابقات جهانی موسیقی ملل در ولز انگلستان در سال 2003، دریافت پرچم افتخار از دانشگاه شیراز، انتشار برخی آثار تک‌نوازی سنتور و آثار گروهی همانند پیش‌درآمد و چهار مضراب دشتی، قطعه شیراز، بر بال عقاب و ... قسمتی از فعالیت‌ها و افتخارات هنری سعید نیاکوثری است.

در بخشی از کتاب آیین و آوا می‌خوانیم:

در سال 2003 میلادی، در یکی از جشنواره‌های خارج از کشور، برندۀ جایزۀ اول پیانو از من پرسید: «اگر یک نفر هر روز یک قطعه از مجموع آثار ساخته شده برای سنتور را اجرا کند، چند سال طول می‌کشد تا همۀ قطعات اجرا شود؟» من، که می‌خواستم پُر و پیمان جواب داده باشم، گفتم: «پانزده سال.»

متعجب گفت: «اما اگر یک نفر از بدو تولد تا نود سالگی هر روز یک قطعه از قطعات نوشته شده برای پیانو را اجرا کند، باز هم هرگز فرصت اجرای همۀ قطعات را نمی‌یابد!»