کتاب عشق از الف تا ی

ساجده علی در کتاب عشق از الف تا ی، داستان عاشقانه و سوزناکی از عشق یک دختر و پسر مسلمان را روایت می‌کند که اشک را به چشمان شما می‌آورد.

ساجده علی (S.K Ali) در رمانش قصه دختر و پسری مسلمان از نسلی متفاوت را بازگو می‌کند که در گیر و دار زندگی شخصی در نقطه‌ای به همدیگر می‌رسند. یکی که به ‌دلیل داشتن بیماری ام. اس از دانشگاه انصراف داده و دیگری که سال آخر دبیرستان است و با سوءتفاهم معلمی متعصب برای یک‌هفته از مدرسه اخراج می‌شود.

مسافران رمان عشق از الف تا ی (Love from A to Z)، اول در هواپیما و بعد در دوحه خیلی اتفاقی همدیگر را می‌بینند تا داستان عشق این دو از دو فرهنگ متفاوت و فکر متفاوت در کند‌وکاوی منطقی و احساسی شکل بگیرد.

زینب دختری مسلمان است که به مدرسه‌ای در یکی از شهرهای آمریکا می‌رود، او در 16 سالگی به خاطر شیطنت و یک سوءتفاهم که برای معلمش به وجود می‌آید، از مدرسه اخراج می‌شود. زینب در پروازی به سوی دوحه با پسری به نام آدام آشنا می‌شود و در این شهر بار دیگر به طور اتفاقی یکدیگر را می‌بینند و به این ترتیب عشق میان این دو آغاز می‌شود.

خواندن کتاب عشق از الف تا‌ ی برای چه کسانی مناسب است؟

این کتاب برای افرادی که به رمان‌های عاشقانه و رمانتیک علاقه‌مندند بسیار جذاب خواهد بود.

در بخشی از کتاب عشق از الف تا‌ ی می‌خوانیم:

اگر راستش را بخواهید، باید بگویم خوشحالم که دختری که دیروز در هوایپما دیدم الان روی پله‌های جلوی خانه‌ی من ایستاده بود.

پس بیاید اسمش را بگذاریم سعادت.

از بین وقایع نامحدودی که می‌شد‌ اتفاق ‌بیفتد، این یکی اتفاق افتاد!

کسی که دیشب وقتی وسایلم را باز می‌کردم و دفترچه‌خاطراتم را در کشو می‌انداختم، مانده بودم کی و چطور نوشتن در دفترچه‌خاطراتش را شروع کرده بود و مدام به او فکر می‌کردم، الان جلوی من ایستاده بود و به من نگاه می‌کرد و بزرگ‌تر‌ین لبخند ممکن روی لب‌هایش بود و تعجبی بزرگ درون چشمانش جا خوش کرده بود و کنارش خانم ریموند ایستاده بود. مطمئنم دیدن او باعث شد لبخندی که برای خوش‌آمدگویی روی لب‌هایم بود خشک شود.

می‌دانستم امروز قرار است بیاید، پس به بدی دیروز که اتفاقی در فرودگاه دیدمش، نبود. اما باز هم، احساس کردم قلبم برای لحظه‌ای ایستاد.

حتی فقط نگاهی به او هم مرا به یاد فوت مامان می‌انداخت.

«آدام! چقدر از دیدنت خوشحالم.» خانم ریموند در چهارچوب در ایستاد و هر دو دستش را به‌دور من انداخت. «دانشگاه چطوره؟»

«خوبه. ممنون خانم ریموند. از دیدنتون خیلی خوشحالم.» و برای گرفتن شالش دستم را دراز کردم.

«نه، اینو پیشم نگه می‌دارم. بیرون می‌شینیم دیگه؟ یه‌کم سوز میاد.»