کتاب در آینه

محمدعلی قجه در کتاب در آینه، جهان‌بینی خاصی را دنبال می‌کند و تلاش دارد با استفاده از 6 داستان کوتاه، دنیا را مانند آینه‌ای به تصویر بکشد که انعکاس اعمالتان را به شما بازمی‌گرداند.

در بخشی از کتاب در آینه می‌خوانیم:

آقای مرادی در حالیکه لوح تقدیرش را به پهلو می‌فشرد به سوی خانه‌اش می‌دوید. این لوح ازرشمند بود چرا که گویای سال‌ها خدمت انسانی‌اش بود. خدمتی بی‌چشم داشت به طبیعت، به درختان و به هر آنچه در آن می‌زیست.

به تمامی زیبایی‌ها، به تمامی سرسبزی‌ها و به تمامی پرندگان و جانداران رنگارنگی که در تو در توی جنگل می‌زیستند.

و او همواره خدمت می‌کرد چرا که این کار، تمامی آن چیزی بود که آموخته بود و قادر به انجامش بود.

مدت زیادی طول نکشید تا او به خانه کوچک چوبی‌اش رسید. خانه‌ای که به تنهایی در آن زندگی می‌کرد. درست میان جنگل، کنار درختان بلند و کهنسال جنگل سراوان.

آن خانه همه چیز داشت، اما در گوشه دیوار جایی آن کنج، جای یک لوح تقدیر خالی بود و حال او می‌دوید تا آن را با شوقی وصف ناپذیر به دیوارش بیاویزد.

دیواری کهنه و گچی که بوی کاه گل می‌داد، دیواری که تنها پرده میان دنیای او و جهنمی بود که آن بیرون با صدای اره برقی‌ها، با صدای تفنگ و با صدای ماشین‌های صنعتی بر پا بود، چه در روشنایی روز و چه در تاریکی شب.

او هرگز در تمامی این سال‌ها نتوانست چشمانش را بر این قاتلان طبیعت ببندد. آن‌هایی که هر روز درختان را می‌بریدند و حیوانات را شکار می‌کردند.

آن‌هایی که آقای مرادی همواره بر سر راهشان بود.

و حال این لوح تقدیر به او نشان می‌داد که راه درازی در پیش دارد، راهی پر پیچ و خم و دشوار در برابر قدرتمندانی که آرزوی مرگ او را داشتند.