کتاب آبی پوشان آسمان (خاطرات سرهنگ اکبر تهرانی شفق قبل و بعد از انقلاب اسلامی) از آن دست خاطره نگاشتههایی است که اکبر تهرانی شفق با استناد بر دیدهها و شنیدههایش به بیان وضعیت ارتش در دوران قبل و بعد از انقلاب اسلامی پرداخته است.
انقلاب اسلامی جزو وقایع اجتماعی مهم دوران معاصر بوده و توجه خیلی از نظریه پردازان را به خود جلب کرده است. از مهمترین جریانهای ادبی که بعد از پیروزی انقلاب اسلامی به رشد و تعالی رسید، ادبیات پایداری بود، ادبیاتی که با بیان وقایع چگونگی پیروزی انقلاب اسلامی و 8 سال دفاع مقدس، به شکل شعر، داستان و خاطرهنویسی در آمده است.
کتاب حاضر در واقع با نگاهی خاص به ناگفتههای حوادث پیروزی انقلاب اسلامی و فرآیند تشکیل آن میپردازد.
در بخشی از کتاب آبی پوشان آسمان: خاطرات سرهنگ اکبر تهرانیشفق قبل و بعد از انقلاب اسلامی میخوانیم:
در سال 1348 هجری شمسی، حدود بیست سال سن داشتم که تصمیم گرفتم شغلی مناسب برای خود انتخاب کنم. با توجه به پیش زمینه اعتقادی و ویژگیهای خاص محل زندگی، درس و خلاصه مکان رشد و تکامل فکریم که بیشترین مراسم هیئتهای مذهبی و سوگواری در ماه محرم و ماههای دیگر در آنجا برگزار میشد و سر منشأ هرگونه تظاهرات ضد حکومت در شهر بود.
همچنین شرکت در تظاهرات پانزدهم خرداد 1342 و راهپیماییهای مردمی که در سال 1346 هجری شمسی به مناسبت بزرگداشت «غلامرضا تختی قهرمان ملی ایران» برپا گردید، همه و همه به طور خودکار اینجانب را از نظر مکتبی تقویت و آبدیده کرد و در سال 1348 هجری شمسی با همین عقیده و مرام وارد ارتش (نیروی هوایی) شدم.
بله

















