کتاب هنر امپرسیونیسم در عکاسی مینیمالیستی

سید علی طباطبایی نظری در کتاب هنر امپرسیونیسم در عکاسی مینیمالیستی، شما را با عکاسی امپرسیونیسم که یک سبک هنری منحصر به فرد است، آشنا می‌کند.

کتاب هنر امپرسیونیسم در عکاسی مینیمالیستی هشتمین جلد از مجموعه کتاب عکاس مینیمال است. در عکاسی مینیمال، چیزی که بسیار اهمیت دارد خلاقیت ساده‌گرایانه و هوش بدون حد و مرز هنرمند است که با کوچک‌ترین عناصر جهان هستی بهترین و ماندگارترین تصاویر را پدید می‌آورد.

در این شیوه از عکاسی گاهی با شلوغ‌ترین صحنه‌ها و تصاویر برخورد می‌کنید اما می‌بینید که جزء اصلی و ستون و نگهدارنده بقیه اجزاء در عکس با بیان بسیار ساده عکاس به نمایش درآمده است.

دایان آربوس می‌گوید: عکس رازی است درباره یک راز؛ که هرچه چیزهای بیشتری را برای شما بازگو کند، کمتر متوجه می‌شوید. به همین خاطر عکاسی مینیمال ابداع شد و برای اینکه این راز فقط برای کسانی فاش شود که خوب می‌بینند نه فقط نگاه می‌کنند، عکاس مینیمال سبک امپرسیونیسم یا انتزاعی را انتخاب کرد تا این مرتبه دوربینش رازهای بیشتری را بازگو کند. این فلسفه هنر امپرسیونیسم در عکسی مینیمال است.

هنر عکاسی مینیمال شیوه‌ای خاصی است که هر هنرمندی با هر سلیقه و دامنه کاری و حرفه‌ای و با استفاده از هر نوع تجهیزات ساده یا گران قیمت را می‌تواند به چالش بکشد. در این کتاب‌ها ساده‌گرایی یا مینیمالیست لزوما به معنای فرمالیست بودن عکاس و یا سبک عکاسی او نیست بلکه به معنای راحت‌تر و ساده‌تر عکاسی کردن و استفاده از راحت‌ترین و ساده‌ترین امکانات موجود برای دست‌یابی به اثر هنری در ژانر مورد نظر می‌باشد.

در بخشی از کتاب هنر امپرسیونیسم در عکاسی مینیمالیستی می‌خوانیم:

انتزاعی یا آبستره در برابر واقعی قرار می‌گیرد. واقعی چیزی است که در جهان وجود داشته باشد و انتزاعی چیزی که به شکل خالصش در جهان نباشد. عکاسی انتزاعی، شاخه‌ای از عکاسی است که با حذف برخی ویژگی‌های سوژه و پر رنگ کردن برخی دیگر، به بیانی انتزاعی دست می‌یابد. در هنر دو نوع انتزاع استفاده می‌شود: یکی پدید آوردن چیزهایی که در خارج وجود ندارند، یعنی واقعی نیستند و دیگری بازنمایی واقعیت‌ها با حذف برخی بخش‌های غیرضروری آن‌ها. حالت اول در عکاسی ممکن نیست و تنها حالت دوم باقی می‌ماند. در این حالت عکاس با حذف برخی خصوصیات یک چیز، تأکید بیشتری بر جنبه‌های مهم‌تر سوژه می‌کند و به بیننده امکان می‌دهد که سوژه را از همان جنبه‌ای که او می‌بیند ببیند. به عنوان نمونه اگر شما بتوانید در عکسی خود به نوعی قد و وزن انسانی را حذف کنید و کاری کنید که تنها مفهوم انسانیت او منتقل شود، عکس شما آبستره خواهد بود.

ما جهان پیرامون خود را رنگی می‌بینیم و اگر تصویری سیاه و سفید باشد، انتزاعی و غیر واقعی است. استفاده از زوایای غیرمعمول نیز باعث می‌شود که عکس حالت طبیعی نداشته باشد و در کار انتزاعی کردن می‌تواند فاکتور مهمی باشد. در این حالت شما کاری کرده‌اید که بیننده تصویر را از طریق عادت همیشگی خود نبیند و تا حدی از حالت معمول جدا شود و این نوعی انتزاع است.