کتاب در آرزوی آزادی خرمشهر: زندگینامه و تاریخ شفاهی سرتیپ 2 خلبان آزاده جانباز محمدعلی اعظمی

کتاب در آرزوی آزادی خرمشهر: زندگینامه و تاریخ شفاهی سرتیپ 2 خلبان آزاده جانباز محمدعلی اعظمی، روایتگر خاطرات این رزمنده دفاع مقدس از دوران کودکی تا حضور او در جنگ، اسارت و زمان آزادی‌اش است.

چه عاشقانه آمدند و چه صادقانه گام در مسلخ عشق نهادند. خلبانانی که گویی با خود و با این ملت آزاده و آن یار سفر کرده، عهدی ناگسستنی داشتند و این‌گونه است که در یادها جاودانه مانده‌اند. ماندنشان به رفعت آبی آسمان و ژرفای آب‌های نیلگون خلیج فارس می‌ماند، تا خاری باشند در چشم دشمنان و طمع‌ورزان به این دیار کهن.

محمدعلی اعظمی در دوم فروردین سال 1330 در روستای نیوان نار از توابع شهرستان گلپایگان به دنیا آمد. او در اردیبهشت سال 1361 به اسارت نیروهای عراقی درآمد و دوران اسارتش را به مدت 8 سال در زندان‌های استخبارات، ابوغریب و الرشید سپری کرد و عاقبت در شهریور 1369 آزاد شد.

در بخشی از کتاب در آرزوی آزادی خرمشهر می‌خوانیم:

آذرماه سال 1356 کلاس‌های آموزشی کابین عقب را در مرکز آکادمی پایگاه یکم شکاری مهرآباد شروع کردیم، اواسط دی ماه بود که اعتراض مردم قم بر ضد رژیم شاه اتفاق افتاد. به رغم سانسور شدید خبر آن به گوش ما نظامیان هم رسید، اگرچه عمق فاجعه و کشتار مردم بزرگ‌تر از آنچه بود که ما شنیده بودیم.

40 روز بعد در یک تعطیلی پایان هفته یک نفر از دوستان هم‌کلاسی‌ام که اهل تبریز بود جهت دیدار با بستگانش سفری به تبریز داشت، در بازگشت خبر قیام مردم تبریز و کشتار مردم توسط رژیم را به ما داد.

ما که بعد از دو سال به ایران بازگشته بودیم و در این مدت حضورمان در ایران از 7 صبح تا 8 شب در اداره بوده و افکارمان معطوف به مسائل آموزشی و آینده شغلیمان بود و از طرف دیگر از ناآرامی‌های جامعه هیچ گونه ذهنیتی نداشتیم این اخبار برایمان غیرقابل باور و شوک‌آور بود. به گفته دوستمان شعار مردم تبریز مرگ بر شاه و بیزاری از سلطنت پهلوی و اینکه دیگر پهلوی سوم نمی‌خواهیم بود.