کتاب دهمین پرواز: زندگینامه و تاریخ شفاهی سرتیپ 2 خلبان آزاده جانباز علیرضا علیرضایی

کتاب دهمین پرواز: زندگینامه و تاریخ شفاهی سرتیپ 2 خلبان آزاده جانباز علیرضا علیرضایی نوشته محمدعلی اعظمی، خاطرات این رزمنده دفاع مقدس از دوران کودکی تا حضور او در جنگ، اسارت و زمان آزادی‌اش را روایت می‌کند.

چه عاشقانه آمدند و چه صادقانه گام در مسلخ عشق نهادند. خلبانانی که گویی با خود و با این ملت آزاده و آن یار سفر کرده، عهدی ناگسستنی داشتند و این‌گونه است که در یادها جاودانه مانده‌اند. ماندنشان به رفعت آبی آسمان و ژرفای آب‌های نیلگون خلیج فارس می‌ماند، تا خاری باشند در چشم دشمنان و طمع‌ورزان به این دیار کهن.

علیرضا علیرضایی در نهم آبان سال 1332 در روستایی از توابع شهرستان گلپایگان به دنیا آمد. او در مهرماه سال 1359 به اسارت نیروهای عراقی درآمد و دوران اسارتش را به مدت 10 سال در زندان‌های استخبارات، ابوغریب و الرشید سپری کرد و سرانجام در شهریور 1369 آزاد شد.

در بخشی از کتاب دهمین پرواز می‌خوانیم:

دستش از همه جا کوتاه شده، نه با مملکت و خانواده‌اش ارتباط دارد، نه خانواده و اقوامش از زنده بودن او خبر دارند، نه از اتفاقات پشت دیوارهای زندان، نه از مسائل جبهه و جنگی که به واسطه آن به بند اسارت درآمده و نه از خاتمه جنگ که خاتمه اسارتش در گروی آن می‌باشد خبر ندارد و از طرف دیگر همه روزه تحت شدیدترین بمباران تبلیغاتی دشمن قرار دارد، اینجاست که متوجه می‌شود وجود یک رادیو از نان شب هم برا‌ی اسیر اهمیتش بیشتر می‌شود.

یکی دیگر از محدودیت‌های رادیو باطری آن بود که حتی نمی‌شد اسم آن را پیش سربازان دشمن به زبان آورد. ابتدا با ترفندهای مختلف سعی می‌کردیم به سطل‌های زباله در اتاق نگهبان‌ها دست یابیم شاید که باطری‌های فرسوده و ضعیف شده آن‌ها را داخل آن سطل‌ها بیابیم.