کتاب من‌ می‌گویم‌، شما بگریید: مراثی عاشورایی

مقدمه
فصل اول: این حسین کیست؟ (با کربلا، با حسین (ع))
من می‌گویم شما بگریید
شهیدان خدایی
شاه کم سپاه
پردگی حجلۀ بتول
در معنی حرّیت اسلامیه و سرّ حادثۀ کربلا
جاودان تشنه!
گفت‌ای گروه...
بیرق سبز
ذبح عظیم
قصۀ محنت!
کانون محبت
دیوان آخرت
برترین شهید
زلال عشق
سرفراز
کیمیای عشق
شهید عشق
وداع با کعبه
خون خدا
سیاووش زیبا
آب بقا
فصلی از یک ترکیب بند
عزای حسین
سینه سرخان
سرچشمۀ هستی
بیا تا برویم
در تن پوشی از شمشیر
خدای تو گریست
راه کربلا
شکوه آفرینش
سه رباعی عاشورایی
دور عاشقان آمد
اجابت
دریا تشنه است...
اوج عطش
شمشیر شهادت
همۀ هستی ما عین زیارتنامه ست
دوبیتی‌های مُحرّم
کعبۀ من
فرشتۀ وحی
عزم قیامت
تا حشر بوی خون تو پیچید در جهان
حیدر دوباره برآشفته
خلسۀ خون
فصل دوم: ‌ای پدر جان همرهان بستند بار... (به شهیدان هاشمی: حضرت علی‌اصغر، حضرت علی‌اکبر، و حضرت ابوالفضل العباس (ع) )
غنچۀ حسین
شفق یا مهتاب
گل به آب داد!
سفینۀ خون
جواب!
پارۀ قرآن
غنچۀ پژمرده
چون که «الّا» جلوه گر شد «لا» کجاست؟
ای پدر جان! همرهان بستند بار...
چشم مشک!
در سوگ حضرت علی اکبر (ع)
به دندان گرفت مشک!
مکتب عشق
همّت سیراب
ساقی حق
اگر برخیزد!
کو شیردلی... ؟!
قبلۀ اصل صفا
روح تشنگی!
غیرت عشق
و الله ان قطعتموا یمینی
اشک گل کرد
تکلیف شب
کنار علقمه
آفرین باد! آفرین بر چشم!
در امتداد علقمه
دست خدا دست خدا را گرفت
بوی علم ها
بوتراب اوفتاده روی تراب
دست و مشک و علم
فصل سوم: نالۀ عشق است و آتش می‌زند (دمی با اصحاب وفادار امام)
تُرکِ عاشق
عریانی خوش ا ست!
خان تجلّی
جانبازی
در معبد آزادگی
حرّ
فصل چهارم: گودال قتلگاه پر از بوی سیب بود (یک شب و روز عاشورا)
معراج عشق
مهر نماز فلک
شب عاشورا
بند دوازدهم
گودی قتلگاه
در ظهر عطش
فصل پنجم: زینب اسیری رفت و ما بر جای بودیم (بعد از عاشورا)
چون شد
زینب چو دید...
پیراهن صبر
وفای خواهری
ای به روز غم یتیمان را پدر
سبک تر بتاب
حال زینب
مهمانی
فاتح شام
تنور خولی
وداع
جرس از صدا ماند
زینب
گوهر دُرجِ عصمت
شهادت چهارمین معصوم
تجلّی در منا
آبِ روان سوخت
مهر جاودانه
گلخانۀ عشق
درس مردانگی
قصۀ شام
حریر نور
دریای ایثار
گلاب حسرت!
گلوی برادر
حضرت رقیه
کجا افتاده؟
گل کرد خورشید!
فصل بیقراری
چشمۀ فریاد
تفسیر خجسته
سروقدا، همچو کمان می‌روی‌
زخم انسان
نی نامه
پیکر خورشید
به شیرزن کربلا