اشعار کتاب «قطار اندیمشک» هم اعتراضی است به هشت سال جنگ بیش از 44 کشور علیه مردم ایران و هم ادای دینی به فرزندان ایرانزمین که نگذاشتند یک وجب از خاک این سرزمین تصاحب کنند. خود شاعر هم تاکید دارد که این اشعار در دو محور مشترکاند؛ شعر مقاومت و اعتراض.
بخشی از متن اشعار:
حالا قطار کهنۀ اندیمشک
افتاده در انبار راهآهن تهران
تو افتادهای در گوشۀ اتاق دو در سه
و دستکم
صد عصا شکستهای از اندوه
با این همه
همیشه آخر شهریور
قطار اندیمشک را سوار میشوی و
از یاد میبری
که این قطارها بلیت میخواهند
که آن قطارهای امریهای حالا
در انبار راهآهن تهران تنهایند
درست مانند تو
که افتادهای در گوشۀ اتاق دو در سه!
بله























