بله
بلا مودی در کتاب ارتباطات بین المللی و توسعه: دیدگاه قرن بیست و یکم، آثار و جنبه‌های گوناگون حوزه‌ی ارتباطات بین المللی را مورد مطالعه و بررسی قرار می‌دهد که در وضعیت فعلی به شدت مورد نیاز کشور است.
هدف کتاب ارتباطات بین المللی و توسعه (International and development communication: a 21st-century perspective) ارائه یک دیدگاه تاریخی و تحلیلی درباره ارتباطات بین‌المللی معاصر و کاربرد آن در ارتباطات توسعه است. محور این کتاب، نهادهای رسانه‌ای و شرایطی هستند که نهادها با سرمایه دولتی و خصوصی در آن شرایط به‌کار گرفته شده‌اند.
بخش یک کتاب درباره ارتباطات بین‌المللی و معرف تفکرات هفت نویسنده است که در پهنه جنوب و شرق آسیا، اروپا و آمریکای شمالی به خوبی شناخته شده‌اند. در بخش دو، هفت محقق فعال و استاد دانشگاه از آمریکای لاتین، جنوب آسیا و آمریکای شمالی بر کاربردهای ارتباطات توسعه تمرکز کرده‌اند.
رسانه‌های ارتباطی و ارتباطات برای جهانی‌سازی و توسعه ملی اهمیت زیادی قائل هستند. از این رو بلا مودی (Bella Mody) در این کتاب قبل از پرداختن به کاربرد رسانه‌ها در جهانی‌سازی و رشد ملی، به گرایش‌های موجود در سازمان نهادهای رسانه‌ای نگاهی می‌اندازد. سپس، دلایل تغییر در مالکیت و تأمین مالی این نهادها را از عمومی به خصوصی تحلیل خواهد کرد و پیچیدگی‌های تغییر را با دو مثال، یکی از ارتباط بین‌المللی و دیگری از کاربردهای ارتباطات توسعه، نشان خواهد داد.
جهانی‌سازی در دو دهه گذشته با ربودن گوی سبقت از نونمایی در جامعه علوم به مقوله مقدم روشنفکری تبدیل و در تجارت و صنعت ورد زبان‌ها شده است. این واژه برای تعریف سلسله‌ای از فرآیندها و روندها به‌کار می‌رود تا بیانگر موارد زیر باشد:
- افزایش مهاجرت
- افزایش جریان اطلاعات
- افزایش تعداد سازمان‌های غیر دولتی
- افزایش توجه به روش‌های حقوقی مالکیت معنوی
- افزایش تجارت بین‌المللی و سرمایه‌گذارهای خارجی
کتاب حاضر به دو بخش تقسیم شده است: 1- ارتباطات بین‌المللی، 2- ارتباطات توسعه. دانشمندان جوان فعال در ارتباطات توسعه ممکن است ندانند چرا این ادبیات در یک کتاب دارای تحقیقات ارتباطات بین‌المللی جای داده شده است. علت این است که کاربرد تکنولوژی رسانه برای کشاورزی، بهداشت آموزش و پرورش، دموکراسی، تغییرات اجتماعی و فقرزدایی ابتدا به ابتکار کمک خارجی برپا شدند.
این‌ها در آغاز تا حدود زیادی به وسیله دست‌اندرکاران، دانشمندان و سازمان‌های علاقه‌مند به ارتباطات بین‌المللی (سازمان ملل و اهدا کنندگان کمک‌های خارجی) رواج یافتند. استفاده از ارتباطات برای پشتیبانی توسعه در قرن بیست و یکم در حال حاضر شامل پروژه‌های ملی و محققانی می‌شود که در بسیاری از کشورهای پیشرفته صنعتی و کمتر پیشرفته ریشه‌های محلی دارند.
در بخشی از کتاب ارتباطات بین المللی و توسعه می‌خوانیم:
درخواست سیاست‌های ملی همبستگی آفرین اطلاع‌رسانی، از جمله سیاست‌های مربوط به زبان و ادبیات، پاسخی مناسب دریافت نکردند. آی‌پی‌دی‌سی (برنامه جهانی برای توسعه اطلاع‌رسانی) توانسته بود موفقیت‌هایی کسب کند، اما تأکید روی ملی بودن حالا از نظر منافع درون و برون‌مرزی حساس نمی‌باشد و با بین‌المللی کردن مداوم فرهنگ و رسانه‌ها تحت‌الشعاع قرار گرفته است.
تلاش برای سیاسی کردن اطلاع‌رسانی و افزایش سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های عمومی و ظرفیت تحت‌الشعاع مقررات‌زدایی و تجاری کردن قرار گرفته است. در کاهش بعضی تعرفه‌ها موفقیت‌هایی حاصل شده، اما طیف تقسیم شده هنوز نامتوازن است.
اطلاع‌رسانی جزء متمرکز سیاست اطلاع‌رسانی و توسعه در سیاست‌های توسعه سازمان‌هایی نظیر یونسکو، سازمان خواروبار و کشاورزی (فائو)، و یونیسف است، اما مشارکت مردمی در اطلاع‌رسانی ضعیف‌تر شده، درصورتی‌که انحصاری و تجاری کردن رسانه‌ها بزرگ‌تر و پیچیده‌تر است.
توصیه‌ها برای حفظ هویت ملی و فرهنگی، اطلاع‌رسانی و فرهنگ را درهم ریخته لیکن روی فرهنگ‌های ملی به‌قدری تأکید کرد که موجب ایراد آسیب به فرهنگ‌های ملی گردید. پیشرفت علوم رایانه به‌طور عمده به‌وسیله اینترنت میّسر شده است. مک براید می‌خواست روزنامه‌نگاری را از طریق وسائلی مثل پرورش آموزشی؛ تقویت ارزش‌های صداقت و احترام به حقوق بشر با مکانیسم‌هایی برای قابل اعتماد بودن خبرنگاران (که عمدتاً معیار‌های داوطلبانه بودند)؛ و منشورهای اخلاق حرفه‌ای رواج دهد.
