کتاب اولدوز و عروسک سخنگو

کتاب اولدوز و عروسک سخنگو یکی از داستان‌های بسیار شیرین و پرطرفدار صمد بهرنگی محسوب می‌شود. او در این داستان جذاب و خواندنی از زبان یک عروسک‌، مفاهیم مهم اخلاقی و انسانی بسیاری را به کودکان منتقل می‌کند.

موضوع کتاب اولدوز و عروسک سخنگو چیست؟

اولدوز دختر تنها و کوچکی است که با نامادری بدجنس خود زندگی می‌کند. تنها دوستی که اولدوز دارد و می‌تواند با او بازی کند، عروسکش است. اولدوز گاوی داشت که از نظر عاطفی به آن وابسته بود. روزی نامادری او ویار می‌کند و گاو او را می‌کشند. اولدوز بابت مرگ گاوش بسیار غصه‌دار می‌شود و عروسکش برای دلداری دادن، با او صحبت می‌کند. اولدوز و پسر همسایه که یاشار نام دارد، به همراه عروسک سخنگو راهی دنیای عروسک‌ها در جنگل می‌شوند اما ... .

کتاب اولدوز و عروسک سخنگو برای چه کسانی مناسب است؟

مطالعه‌ی کتاب اولدوز و عروسک سخنگو برای کودکان دبستانی تجربه‌ای جذاب و دلنشین خواهد بود.

با صمد بهرنگی بیشتر آشنا شویم:

صمد بهرنگی معلم، مترجم، داستان‌نویس، منتقد اجتماعی و پژوهشگر فولکلور آذربایجانی در دوم تیر 1318 در تبریز به دنیا آمد. معروف‌ترین کتابش یعنی ماهی سیاه کوچولو تا مدت‌ها به عنوان بیانیه غیررسمی سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران به کار می‌رفت.

او نویسندگی را با طنزنویسی شروع کرد و در سال 1339 اولین داستانش با نام عادت را نوشت. کتاب‌های ماهی سیاه کوچولو و اولدوز و کلاغ‌ها در میان چریک‌های فدایی خلق طرفداران بسیاری داشت. از دیگر آثار او می‌توان به عادت، تلخون و چند قصه دیگر، کچل کفترباز، افسانه محبت، یک هلو هزار هلو، 24 ساعت در خواب و بیداری و ... اشاره کرد. او سرانجام در نهم شهریور 1347 در رود ارس غرق شد و درگذشت.

در بخشی از کتاب اولدوز و عروسک سخنگو می‌خوانیم:

گفتگوی ساده و مهربان آن شب بابا و زن بابا و پری در حیاط خوابیدند. اولدوز گفت: «من تو اتاق میخوابم.» بابا گفت: «دختر! تو که همیشه می‌گفتی تنهایی می‌ترسی تو صندوق‌خانه بخوابی، حالا چه‌ات است که می‌خواهی تک و تنها بخوابی؟» اولدوز گفت: «من سردم می‌شود.» پری گفت: «هوای به این گرمی، می‌گوید سردم می‌شود. بیچاره خانم باجی! حق داری چشم دیدنش را نداشته باشی.» زن بابا گفت: «ولش کنید کپه‌ی مرگش را بگذارد. آدم نیست که؛ گوشت گندیده را می‌خورد، به به هم می‌گوید.» وقتی قیل و قال خوابید، اولدوز عروسک سخنگو را صدا کرد. عروسک آمد و تپید زیر لحاف اولدوز. دو تایی گرم صحبت شدند. عروسک پرسید: «یاشار را دیدی؟» اولدوز گفت: «آره، دیدم. باورش نمی‌شد تو سخنگو شده‌ای. باید یک روزی سه تایی بنشینیم و...» عروسک گفت: «حالا که تابستان است و یاشار به مدرسه نمی‌رود، می‌توانیم صبح تا شام با هم بازی کنیم و گردش برویم.»