بله
کتاب اعتبار اسنادی قابل انتقال به قلم گری کولیر، ابتدا این اعتبار را از حیث کاربرد معرفی کرده و سپس موارد کاربرد مفاد مندرج در ماده 38 مقررات متحدالشکل اعتبارات اسنادی را مورد مطالعه قرار می‌دهد.
تجارت واژه‌ای سهل و ممتنع است. سهل از این باب که هر کسی با اندک آشنایی، می‌داند که تجارت، خرید و فروش کالاست که در آن چیزی را می‌دهید و چیز دیگری را می‌گیرید. اما ممتنع است، زیرا تجارت فرآیندی بسیار پیچیده و فنی است. در این فرآیند آگاهی از بیمه، روش‌های پرداخت، حمل و نقل و حتی قوانین بین‌المللی، دولتی و گمرکی ضرورت تام داشته و بدون این دانش‌های به هم پیوسته تجارت در جهان امروز اگر غیرممکن نباشد، دشوار خواهد بود.
گری کولیر (Gary Cooler) در کتاب اعتبار اسنادی قابل انتقال (Notes for Preparation of Transferable Credit) به بررسی نوعی از اعتبار اسنادی می‌پردازد که به آن اعتبار اسنادی قابل انتقال اطلاق می‌شود. اعتبار اسنادی قابل انتقال اعتباری است که براساس آن می‌توان تمام یا جزئی از اعتبار را به درخواست ذینفع (که نقش عامل یا واسطه را بر عهده دارد) به یک یا چند عرضه کننده کالا و یا ارائه دهنده خدمات منتقل نمود تا اشخاص مزبور بدین ترتیب بهای کالا یا خدمات خود را دریافت نمایند.
نخستین مسئله در گشایش اعتبار اسنادی قابل انتقال این است که طرفین معامله بدانند در این نوع اعتبار چه مواردی میسر و چه مواردی میسر نیست. همچنین لازم است بدانید مفاد مندرج در ماده 38 مقررات متحدالشکل اعتبارات اسنادی (UCP600) چگونه در این نوع از اعتبارات مورد استفاده قرار می‌گیرد.
اهداف گری کولیر از نگارش کتاب اعتبار اسنادی قابل انتقال این است که به شما نشان دهد:
- وظایف و مسئولیت‌های بانک انتقال دهنده چیست؟
- چه مواردی ممکن است با انتقال اعتبار اسنادی تغییر یابد؟
- چه اقداماتی در هنگام دریافت اسناد از ذینفع اول و دوم صورت می‌گیرد؟
در بخشی از کتاب اعتبار اسنادی قابل انتقال می‌خوانیم:
هر چند ذینفع اول مجاز است اسناد خود را به جای اسناد ذینفع دوم ارائه نماید، اما بر اساس بند (خ) ماده 38 این موضوع در دو صورت موضوعیت نداشته و بانک انتقال دهنده بدون توجه به منافع ذینفع اول اقدام خواهد نمود. اولاً در صورتی که ذینفع اول با اولین درخواست از ارائه اسناد جایگزین امتناع نماید، بانک انتقال دهنده ممکن است به منظور حفظ حقوق ذینفع دوم و کارسازی وجه اسناد مربوط به کالایی که حمل نموده است، اسناد ذینفع دوم را پذیرفته و مورد استفاده قرار دهد. بعلاوه، در صورتی که اعتبار اسنادی انتقال یافته، تأیید نیز شده باشد، بانک انتقال دهنده ملزم است اسناد ارائه شده از سوی ذینفع دوم را مورد استفاده قرار دهد. در هر صورت ذینفع اول امکان مطالبه وجهی (حق‌العمل) را که باید به او پرداخت شود، از دست داده و در عین حال اطلاعات ذینفع دوم که لازم بود مخفی بماند، برملا می‌شود.
ثانیاً چنانچه ذینفع اول اسناد خود را به جای اسناد ذینفع دوم ارائه نماید، لیکن در اسناد مزبور مغایرت‌های مشاهده شود که در اسناد ذینفع دوم نبوده است. در این صورت، لازم است ذینفع اول با اولین درخواست نسبت به رفع مغایرت اقدام نماید. در غیر این صورت بانک انتقال دهنده، اسناد ارائه شده از سوی ذینفع دوم را مورد استفاده قرار خواهد داد.
باید دقت کرد که امتناع ذینفع اول از ارائه اسناد جایگزین و یا عدم تمایل به رفع مغایرت آن‌ها، برای بانک گشاینده و متقاضی اعتبار هم تبعاتی در پی خواهد داشت. بانک گشاینده ناچار خواهد بود اسنادی (از جمله سیاهه تجاری) را بپذیرد که از لحاظ برخی موارد نظیر مبلغ و قیمت واحد با شرایط اعتبار اسنادی قابل انتقال مطابق نیست. به همین منوال، متقاضی هم ناچار خواهد بود سیاهه‌ای را بپذیرد که به نام ذینفع اول صادر شده و مبلغ و قیمت واحد آن با اوراق ثبت سفارش (مجوز واردات کالا) مطابقت ندارد.
