کتاب اسب‌های سرکش: اسب در آثار هنرهای تجسمی

کتاب اسب‌های سرکش: اسب در آثار هنرهای تجسمی نوشته پدرام حکیم‌زاده، به بررسی تصویر و نماد اسب در آثار هنری به خصوص نقاشی‌ها می‌پردازد. سیصد اثر هنری به طور برگزیده در این کتاب آورده شده است.

اسب در آثار هنری در زمان‌های مختلف و به تعداد بسیار به تصویر کشیده شده است. اسب بر پارچه و فرش، ظروف سیمین و مسین، سفال و حجاری قدمت بسیار زیادی دارد. آن‌گونه که تاریخ روایت می‌کند، مادها موفق به رام کردن اسب شدند و در سرزمینشان برای پرورشش زیستگاه مناسبی را فراهم کردند. در دیوان شاعران و ادبیات نمادین عارفان، اسب به عنوان شریف‌ترین وسیله برای عروج پیامبر اکرم (ص) به سوی خدا شناخته می‌شود.

اندیشمندان اسب را نمادی از پیروزی و نجات و رستگاری می‌دانند و کشاورزان به آن به عنوان نشانه برکت و فراوانی و سرمایه زندگی برای جنگاوری نگاه می‌کنند. اسب همواره دریچه‌ای به امید و اطمینان و فرخندگی و سرفرازی بوده است.

اسب از دیرباز به عنوان حیوانی باهوش برای سواری و بارکشی به کار گرفته می‌شد و برای کارهای مخصوص مانند مسابقه و پرش و چوگان‌بازی و شکار و عملیات نظامی و جنگی تربیت می‌شد.

خواندن کتاب اسب‌های سرکش به چه کسانی پیشنهاد می‌شود؟

اگر به اسب علاقه‌مندید و یا اگر در آثار هنری مختلف پژوهش می‌کنید از این اثر لذت خواهید برد.

در بخشی از کتاب اسب‌های سرکش می‌خوانیم:

در اساطیر یونان اسب آشیل علاوه بر خصوصیات یک اسب خوب، مشخّصات انسانی نیز دارد: حرف می‌زند و حتی پیشگویی می‌کند. الهۀ اسب اپونا در اساطیر سلتی، نه تنها اسب - خدا بود بلکه فراوانی را نیز تأمین می‌کرد. اسب‌ها با کیش خورشید رابطه‌ای نزدیک داشتند. از آن‌ها انتظار می‌رفت که در مقام حیواناتی با سرعت و منزلت کافی، خدای آسمان را به میدان نبرد حمل کنند. کلاً اسب به دلیل زیبایی، سرعت، شجاعت و قدرت جنسی‌اش در دنیای اساطیری سلتی مورد احترام بود، و نماد نخبگان جنگجوی جامعۀ سلتی یعنی شوالیه به شمار می‌رفت.

یکی از مواردی را که در قصّه‌های پریان، اساطیر و آیین‌های ایران و جهان می‌توان دید، مسخ انسان به صورت اسب است؛ مانند حکایت پیر و استر در هزار و یک شب. مسخ انسان به صورت اسب و به خصوص مسخ اسب سوار به صورت اسبش در آیین‌های جذبه و مراسم مربوط به تسخیرشدگان، در «وودو» هائیتی، «زار» حبشی و یا مراسم «وجد» حبشی نیز دیده می‌شود. در تمامی این مراسم، تسخیر شده خود را با اسب همذات می‌بیند. نوع دیگری از مسخ موجودات نیم حیوان و نیم انسان هستند.