کتاب قوهای وحشی و چهار داستان دیگر از افسانه‌های کهن

کتاب قوهای وحشی و چهار داستان دیگر از افسانه‌های کهن، شامل پنج روایت کوتاه است، که در همه‌ی آن‌ها هانس کریستین آندرسن به بازنویسی حکایات پرکشش قدیمی پرداخته است.

در دنیا همه‌ی ملت‌ها افسانه‌های دلنشین بسیاری برای کودکان خود دارند. افسانه‌هایی که در میان تمامی مردم مشهور است. این حکایات در جایی به ثبت نرسیده اما بوده‌اند افرادی که گفته‌اند و عده‌ای که شنیده‌اند و برای دیگران روایت کرده‌اند. از این رو داستان‌نویسان غربی سعی بر این داشته‌اند تا این افسانه‌ها را به سبک قصه‌هایی جذاب و خواندنی برام مردم به رشته‌ی تحریر درآورده و به چاپ برسانند.

این کار هم سبب شهرت این نوسندگان شد و هم ادبیات کشور خود را به دنیا معرفی کرده‌اند. همانند نویسندگان کتاب قوهای وحشی و چهار داستان دیگر از افسانه‌های کهن (More stories for seven years old) که به واسطه‌ی داستان‌های دلنشین‌شان جذابیت خود را در طول سال‌های متوالی حفظ کرده و پیام‌هایی نظیر دوستی، عشق، محبت و فداکاری را به کودکان و نوجوانان می‌آموزند.

کتاب قوهای وحشی و چهار داستان دیگر از افسانه‌های کهن مناسب چه کسانی است؟

کتاب قوهای وحشی برای کودکانی که سال‌های آخر مدرسه خود را پشت سر می‌گذرانند و نوجوانان جذاب، شیرین و اسرار‌آمیز خواهد بود.

هانس کریستین آندرسن را بیشتر بشناسیم:

هانس کریستین آندرسن (Hans Christian Andersen)، را دنیا به عنوان پدر ادبیات کودکان و نوجوانان می‌شناسد، او در سال 1805، در دانمارک به دنیا آمد. اندرسن آثار زیادی برای کودکان خلق کرد که از بین آن‌ها بند انگشتی، جوجه اردک زشت، ملکه برفی، لباس جدید امپراطور و دختر کبریت فروش معروف‌ترین آن‌ها محسوب می‌شوند.

در تقویم روز تولد آندرسن به اسم روز جهانی کتاب کودک نام‌گذاری شده است. همچنین جایزه‌ای برای ادبیات کودک به اسم اوست که به آن نوبل کوچک می‌گویند.

در بخشی از کتاب قوهای وحشی و چهار داستان دیگر از افسانه‌های کهن می‌خوانیم:

الیزا با خوشحالی فریاد کشید و به طرف آن‌ها دوید و خودش را در آغوش برادرانش انداخت. برادران از دیدن خواهر کوچکشان که حالا بزرگ و زیبا شده بود خیلی خوشحال شدند.

الیزا هیجان زده پرسید: چگونه به شکل واقعی‌تان در آمدید؟!

برادر بزرگ گفت: وقتی خورشید غروب می‌کند، ما به شکل انسان در می‌آییم و زمانی که طلوع می‌کند دوباره بدل به قو می‌شویم و باید پرواز کنیم. ما اینجا زندگی نمی‌کنیم چون روزها در پرواز هستیم، شب‌ها برای استراحت توقف می‌کنیم چون دیگر قو نیستیم. آن دور دست‌ها، سرزمین خوبی هست که ما باید بطرف آن برویم اما راه طولانی است و تنها جایی که من برای استراحت می‌شناسم صخره بزرگی میان دریا است که می‌توانیم آن جا توقف کنیم. سفر ما دو روز طول می‌کشد وقتی خورشید درآمد باید پرواز کنیم.

الیزا با ناراحتی گفت: پس من چی؟ می‌خواهید دوباره مرا ترک کنید؟ خواهش می‌کنم مرا هم با خودتان ببرید.

برادران گفتند: ما چطور می‌توانیم تو را با خودمان ببریم؟ تو نمی‌توانی پرواز کنی و ما وسیله‌ای نداریم که تو را همراه ببریم نه قایق و نه کشتی!

همگی تمام شب را به این موضوع فکر کردند و راه حلی پیدا نکردند.

صبح روز بعد الیزا با صدای بال زدن قوها، بالای سرش بیدار شد. برادرانش دوباره به شکل قو درآمدند و پروازکنان از او دور و دورتر شدند اما کوچکترین آن‌ها کنار الیزا ماند و سرش را در دامن او گذاشت و بال‌هایش را دور او باز کرد. نزدیک غروب قوها برگشتند و زمانی که خورشید ناپدید شد، دوباره به شکل آدم درآمدند.

آن‌ها به الیزا گفتند: فردا زمانی است که باید تو را ترک کنیم و تا یک سال نمی‌توانیم برگردیم. اما آیا تو آنقدر شجاع هستی که با ما بیایی؟!

الیزا گفت: بله هستم. هر طور می‌توانید مرا با خودتان ببرید.