کتاب آدمک رویای من مجموعهای از اشعار عاشقانهی آیدا کشاورزی است که با بیانی شیوا از احساسات خود میگوید.
این کتاب نخستین اثر آیدا کشاورزی محسوب میشود که در قالبهای شعری متفاوتی سروده شده است. در وجود همهی افراد استعدادهای بسیاری نهادینه شده که بعضی اوقات تلنگری کوچک سبب شکوفایی آنها میشود. امروزه این دیدگاه که استعداد شخص صرفاً به وسیلهی خودش شکوفا میشود، مورد قبول نظریهپردازان و اندیشمندان نیست. شعر ماحصل تفکرات و روحیات انسانهایی است که بازی با کلمات متون ادبی را برایشان به ارمغان میآورد.
در بخشی از کتاب آدمک رویای من میخوانیم:
زندگی میگذرد
نه به ثانیه قانع است، نه به سال
در گرو این همه سال، میبرد عمر گران
شاید از عمر گران در پایان
ماند اندکی چین و چروک و مویی سپید
حاصل آن سالها، پیش از تجربه نیست
گاهی تجربهها، بدتر از سوزش نیش
اما هم گاهی شیرینتر از، شیرینی است
خوب و بد گذشته، اما کس چه داند
تا که به اتمام رسیدند، به چه حالی رسیدیم
از مرزها گذشتیم، فرسنگها گذشتیم
اما روزگار از ما نگذشت
به ازای هر نفسی گرفت هم نفسی
به ازای هر قفسی گرفت هر کسی
بله

















