کتاب شیران ایران (ارشک و تیرداد)

کتاب شیران ایران (ارشک و تیرداد) نوشته‌ی منیره صالحی روایتی است از زندگی دو تن از قهرمانان ایران که از سرزمینشان در برابر دشمن دفاع می‌کنند. این کتاب تاریخی با پرداختن به زندگی و روایت رشادت‌های این افراد شما را با تاریخ ایران آشنا می‌کند.

ایران تاکنون دلاران و جنگاوران بسیاری به خود دیده است و خواهد دید اما برخی از قهرمانان به شهرتی افسانه‌ای دست پیدا می‌کنند و به داستان‌ها راه می‌یابند. کتاب شیران ایران (ارشک و تیرداد) هم درباره‌ی دو تن از این قهرمانان افسانه‌ای است که منیره صالحی با قلم توانمند خود به شما ارائه می‌دهد.

نویسنده‌ی کتاب حاضر نیز ضمن روایتی داستان‌گونه و ماجراجویانه قصد داشته است که نوجوانان و جوانان علاقه‌مند به داستان‌خوانی را با دوتن از نامی‌ترین و تأثیرگذارترین بزرگمردان تاریخ ایران زمین آشنا کند.

یکی از محاسن این کتاب نثر شیوا و روان و دیالوگ‌های جذاب آن است که شما را به بطن اتفاقات داستان می‌کشاند و همین باعث می‌شود تا انتها داستان را دنبال کنید.

در بخشی از کتاب شیران ایران (ارشک و تیرداد) می‌خوانیم:

خورشید عصرگاهی در گوشۀ آسمان خودنمایی می‌کرد و در آخرین لحظات روز پرتوهای طلایی خود را در دل دشت سرسبز و زیبا می‌گسترانید. دوجوان که بر پشت اسب‌های تیزرو و چالاکی سوار بودند، چهارنعل به سوی مقصدی نامعلوم می‌تاختند. جوانی که پیشتاز بود به بلندی تپهّ رسید و افسار اسب را کشید.

اسب روی دوپا بلند شد و بعد آرام گرفت، وقتی جوان دیگر رسید و اسبش را متوقفّ کرد، جوان پیشتاز خندۀ بلندی سر داد و گفت: «باز هم که جا ماندی رهام».

رهام: تیرداد درست است که تو سوارکار خوبی هستی، امّا این را هم در نظر داشته باش که اسبت آذرخش هم یک اسب بی‌نظیر است. اسب من در رقابت با آذرخش جا می‌ماند.

تیرداد بازهم خندید و گردن اسبش را نوازش کرد و گفت: «درست است، آذرخش بی‌نظیر است، امّا آذرخش هم در برابر شبدیز اسب ارشک حرفی برای گفتنن دارد».

رهام: شبدیز که یگانۀ میدان است . او اسب میدان مبارزه است.
تیرداد: ارشک شبدیز را برای میدان مبارزه تعلیم داده است. مبارزه‌ای که نزدیک است.
رهام: من که بی‌صبرانه منتظر آن روز هستم. دیگر نمی‌توانم لحظه‌ای وجود یونانی‌ها را در کشورم تحمّل کنم.
تیرداد: من هم مشتاقانه و بی‌صبرانه منتظر روز مبارزه هستم. طولی نخواهد کشید که گردن آدریان را زیر چکمه‌هایم خُرد خواهم کرد.
رهام: و چه مبارک روزیست آن روز!
تیرداد: بهتر است به کلبه بازگردیم.
تیرداد: آذوقۀ زیادی در کلبه نداریم. چطور است برای تهیه آذوقه به یکی از روستاهای اطراف برویم .
رهام: موافقم. برویم.