کتاب کارگاه پیشرفته فیلمسازی با فیلمسازان بزرگ

لوران تیرار در کتاب کارگاه پیشرفته فیلمسازی با فیلمسازان بزرگ با 21 نفر از کارگردانان بزرگ دنیا از جمله وودی آلن، دیوید لینچ، برناردو برتولوچی، مارتین اسکورسیزی و... مصاحبه کرده است. این کتاب نه تنها برای حرفه‌ای‌های سینما بلکه برای تمام علاقمندان به فیلم‌بینی می‌تواند جذاب باشد.

عشق لوران تیرار (Laurent Tirard) به سینما در کتاب کارگاه پیشرفته فیلمسازی با فیلمسازان بزرگ (Moviemakers' Master Class: Private Lessons from the World's Foremost Directors) کاملا مشهود است. او درباره مسائلی از فیلمسازان سؤال کرده و جواب‌هایشان را به صورت یک کارگاه درآورده که سهل و ممتنع هستند.

احتمالا از هر فیلمسازی سؤال می‌شود که برای فلان فیلمش چطور بازیگر انتخاب کرده است اما تیرار روی یک فیلم متمرکز نمی‌شود. او می‌خواهد از رابطه بین کارگردان و بازیگر سر در بیاورد. رابطه شگفت‌انگیز پشت دوربین که اثرش را جلوی دوربین می‌بینید. اینکه هر کارگردانی پیش از روشن شدن دوربین فیلمبرداری، صحنه را چطور می‌چیند. و اینکه اصلاً هر کارگردانی به سینما به چه عنوان نگاه می‌کند.

در تمام گفت‌وگوهای این کتاب، که پیش از این در مجله فرانسوی استودیو منتشر شده‌اند و برای اولین‌بار در این کتاب به زبان انگلیسی منتشر می‌شوند، کارگردانان به همان اندازه در بینش‌شان نسبت به فیلمسازی کشف و شهود می‌کنند که در تکنیک‌هایشان، هم روی مراحل فیلمسازی و هم شخص خودشان نور می‌افکنند و به شما کمک می‌کنند متوجه شوید که چه چیزی هر فیلمساز، و فیلم‌هایش را، منحصربه‌فرد می‌کند.

کتاب کارگاه پیشرفته فیلمسازی باعث می‌شود پشت صحنه ساخت فیلم‌ها به اندازه آنچه روی پرده می‌بیند برایتان جذابیت پیدا کند. با خواندن این کتاب به جز تحلیل آنچه روی پرده می‌بینید به تفکر کارگردان و برداشتش از سینما هم موقع نوشتن فکر می‌کنید.

برخی نظرات در مورد کتاب کارگاه پیشرفته فیلمسازی با فیلمسازان بزرگ:

- فیلمسازان مثل آشپزها هستند و این کتاب دستورالعمل‌های سری و محرمانه هر کدام از آن‌ها است. (ژان پیر ژونه (نامزد جایزه اسکار برای فیلم املی پولن))

- خواندن گفت‌وگوهایی تا این حد مستقیم درباره فیلمسازی با اساتید این فن چه لذتی داشت. هر گفت‌وگو با بصیرت و البته
صداقت پیراسته شده است. (لئونارد مالتین)

- همه فیلمسازان با سؤال‌های مشابهی مواجه می‌شوند و هر کدام روش خودش را برای پاسخ دادن به سؤالات دارد. همین باعث می‌شود که این «کارگاه‌های پیشرفته فیلمسازی» تا این حد ارزشمند باشند. (پاتریس لوکونت (نامزد جایزه اسکار برای فیلم مضحک Ridicule))

در بخشی از کتاب کارگاه پیشرفته فیلمسازی با فیلمسازان بزرگ می‌خوانیم:

شاید متعجب شوید اما احتمالاً بهترین تمرینی که من برای هدایت و کارگردانی بازیگران داشتم ساختن مستند بوده است. چون چیزی که بیشتر از همه از مستندهایم یاد گرفتم درباره رفتار انسان‌ها بود. در نتیجه، چون از نزدیک مشاهده‌گر آدم‌های واقعی بودم، قادر شدم چیزی به بازیگران بدهم تا به آن‌ها کمک کند به احساس واقعی دست پیدا کنند.

در هر کاری کلید کارگردانی بازیگران این است که محیط امنی برایشان فراهم کنید. یک محیط قابل اطمینان که در آن بتوانند کار کنند. همه این‌ها بدان معنا است که باید به آن‌ها یک ساختار بدهید و اطمینان پیدا کنید که حواسشان با چیزهای دیگری که روی صحنه اتفاق می‌افتد پرت نمی‌شود.

آن‌ها را در مرکز توجه خودتان قرار بدهید، از نزدیک و به دقت تماشایشان کنید، به آن‌ها نشان دهید که قرار نیست اجازه بدهید اشتباهی مرتکب شوند، که آن‌ها را به دردسر نخواهید انداخت. در این صورت آن‌ها بیشتر تمایل پیدا خواهند کرد که بختشان را برای بازی در این نقش از دست ندهند و این همان چیزی است که شما می‌خواهید.

نکته‌اش این است که به بازیگران گوش بدهید، چون بازیگران خوب همیشه مشارکت مهمی در ساخت فیلم دارند. فکر می‌کنم یک کارگردان بی‌تجربه احساس خواهد کرد باید روی صحنه برود و به بازیگران بگوید که چه کار کنند، اینکه قوی باشند و خواسته‌های او را اعمال کنند. اما اغلب اوقات کار مهم‌تر این است که به آن‌ها گوش دهید و اشتباهاتشان را اصلاح کنید. بعد زمانی که می‌خواهید سر صحنه بروید دیگر چیزهای خیلی کمی مانده که باید گوشزد کنید. از قبل همه چیز را آماده کرده‌اید پس می‌دانید که قرار است در چه مسیری حرکت کنید. فقط یک مجموعه تعدیلات باقی می‌ماند.