کتاب ولایت پذیری در مسیر جهاد علیه کافران: تدبر در سوره مبارکه فتح، دومین جلد از سلسله درس گفتارهای علی صبوحی طسوجی، روش تدبر در یکی از سورههای مبارکه قرآن کریم را ارائه داده و به مباحثی نظیر مسائل اجتماعی، سیاسی، نظامی و حماسی میپردازد.
محتوای این کتاب حاصل چهار جلسه سخنرانی استاد است که در تابستان سال 1394 در هیئت قرآن و عترت در تهران ایراد شده است. سورهای در جهت صدور فرمان جهاد، نازل شده بود. این سوره، دستور لازم و مبنای آن را بیان کرد و موانع اجرای آن را توضیح داد. همچنین جریان مخالف آن فرمان را که در میان جامعهی اسلامی حضور داشت، معرفی کرد و پاسخ آنها را داد؛ و تمام آنچه را برای بسیج کردن یک جبههی واحد به رهبری رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم لازم بود، مهیّا کرد. لشکر مؤمنان در پی رسول خدا به راه افتاد و در آستانهی ورود به مکه، منتظر صدور فرمان حمله ماند. همهی شرایط گواهی میداد که در صورت آغاز جنگ، مشرکان، که بسیار منفعل شده بودند، قطعاً نابود خواهند شد و پیروزی، قطعی است. اما ناگهان پیامبر فرمود که نمیجنگیم!
در بخشی از متن کتاب ولایتپذیری در مسیر جهاد علیه کافران؛ تدبر در سوره مبارکه فتح میخوانیم:
اسلام دنبال کشور گشایی به نفع یک فرد، یک جریان یا یک گروه و آن هم بیرحمانه و بدون لحاظ مصالح دینی و ایمانی نیست؛ نمونهاش در همینجا؛ اگر چنین چیزی بود، خدا لشکر خود را در اوج اقتدار و قطعیت پیروزی، مجبور به صلح نمیکرد. پس معلوم است آنچه برای اسلام اهمیت دارد، گرایش مردم در سراسر زمین به هدایت و دین حق «بِالهُدَى وَدِینِ الحَقِّ» است. کشور گشایی اسلام، کشور گشایی برای بسط هدایت و توسعهی حق و اعتلای کلمهی حق است؛ اما کشور گشاییهای دیگر چه؟ آیا «بِالحَقِّ» است؟ آیا «بِالهُدَى» است؟ یا بر اساس این است که یک کسی احساس میکند که باید برای همهی زمین حکومت کند؟ آن کس آیا حق حاکمیت دارد؟
در اسلام، حاکمیت اللّه بر زمین، مورد نظر است. خدا میخواهد، انسانها با اختیار خودشان زمین را در حاکمیت اللّه قرار بدهند. آنهایی که به خدا ایمان دارند، باید برای او با آنهایی که ایمان ندارند و حاضر نیستند بپذیرند، بجنگند.
بله














